MAHKEMESİ: İSTANBUL ANADOLU 13. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ: 28/06/2013
NUMARASI: 2013/290-2013/304
DAVA:Davacı, kıdem tazminatı, izin ücreti, ücret, ikramiye, aile yardımı, kömür yardımı, bayram ücreti, ramazan ayı yemek yardımı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalılar avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı işverenler bünyesinde 20.12.2003-06.03.2011 tarihleri arasında gemi montaj işçisi olarak çalıştığını, emeklilik nedeniyle iş sözleşmesini feshettiğini, 2008-2010 yılları için işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesi uyarınca hak kazandığı alacakların ödenmediğini ileri sürerek, işçilik alacaklarını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalılar, davacının taleplerinin yersiz olduğunu, dünya genelinde yaşanan ekonomik kriz nedeniyle 2008-2010 yıllarına ilişkin yapılan toplu iş sözleşmesinin zamlar ile sosyal haklara ilişkin hükümleinin uygulanmaması hususunda işçi sendikası ile protokol yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının emeklilik nedeniyle iş sözleşmesini feshettiğini, kıdem tazminatı alacağına hak kazandığını, fazla çalışma, hafta ve genel tatil çalışması yaptığı ancak karşılığının ödenmediği, toplu iş sözleşmesi uyarınca sosyal hakların ödenmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma ve hafta tatili çalışması yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının haftada 3 saat fazla çalışma ile ayda 2 pazar çalışması yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmış ise de davacı tanıklarının işyerindeki çalışma saatleri ile hafta tatili çalışmasına ilişkin çelişkili beyanları karşısında davacı fazla çalışma ve hafta tatili çalışmasını hesaplanabilir şekilde ispat edemediğinin kabulü gerekir. Mahkemece davacının fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarının reddi gerekirken kabulü hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.