MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA: Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalılardan .... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin davacının 09.07.2004-01.07.2011 tarihleri arasında davalı ...'ın işyerinde ve 2009 yılından itibaren de diğer davalının asıl işveren olduğu iş yerinde ustabaşı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ve fazla çalışma ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı ... vekili; davacının 2004 yılında müvekkilinin annesi ...'a ait iş yerinde çalıştığını, daha sonra müvekkiline ait iş yerinde 2005-2006 yıllarında aylık değil yevmiye usulü ile çalıştığını, bu nedenle çalıştığı gün kadar sigorta primlerinin ödendiğini, davacının bordroda gösterilen kadar ücret aldığını, fazla mesai yapılması halinde ücretinin ödendiğini, yıllık izinlerini tam olarak kullandığını, davacının son zamanlarda hak etmediği bir takım alacaklarının ödenmemesini bahane ederek işe gelmemeye başladığını, bu nedenle iş sözleşmesinin İş. Kanunu'nun 25/2 g maddesi gereğince haklı olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Davalı ... vekili; zamanaşımı itirazında bulunduklarını belirterek, iş akdine davacının son verdiğini, ücretinin iddiası kadar olmadığını, alacağı bulunmadığını savunmuştur.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı .... temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ....nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında yıllık ücretli izin alacağının hesabı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Davacı 2009 ve 2010 yılı izinlerini kullandığını beyan etmiş olup, 2008 yılı iznini kullandığı da izin belgesi ile sabittir. Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere davacının asıl işvereni davalı ... olup, diğer davalı .... de 23/09/2008- 01/07/2011 tarihleri arasında çalışmıştır. Davacının yıllık izin ücret talebinin davalı şirket yönünden sadece şirkete hizmet verilen süre ile sınırlı olarak değerlendirilmesi gerekirken, davalı şirketin tüm hizmet süresi üzerinden hesaplanan yıllık izin ücreti ile sorumlu tutulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 30/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.