(4857 S. K. m. 18)
Dava: Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği reddetmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi G. Deniz Çamur tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Yargıtay Kararı:
A) Davacı İsteminin Özeti: Davacı, 31.01.2012 tarihinde Karasu ilçesinde kurulu bulunan Organize Sanayi Bölgesi, Bölge Müdürlüğünde Bölge müdürü olarak çalışmak üzere iş sözleşmesi imzaladığını, davalının kendisini haksız yere işten çıkardığını, ayrıca uygulama yönetmeliğindeki hiç bir sosyal hakkının tarafına ödenmediğini, kendisinin görevini kanun ve nizama göre yaptığını, kimseye haksız menfaat temin etmediğini, 14 aylık çalışmasına dayanarak yaklaşık 24 gün olan yıllık izin ücreti ile ikramiye, yemek ve giyim yardımı gibi özlük haklarının taraflarına ödenmesini ve feshin geçersizliği ile işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti: Davalı, 4857 sayılı İş Kanununun 18. Maddesi uyarınca davacının iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için fesih bildiriminin yapıldığı tarihte iş yerinde 30 ve daha fazla işçi çalıştırılması gerektiğini, feshin yapıldığı tarihte müvekkili iş yerinde 30 kişinin çok altında işçi çalıştığını savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti: Mahkemece, davalının fesih tarihi itibari ile 30 işçiden az işçi çalıştırdığı, davacının Bölge Müdürü olarak işveren vekili olarak hareket ettiği ve bu nedenle iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağı ve yine davacı ile davalı arasında aktedilen Hizmet Sözleşmesi'nin 4. Maddesinde açıkça davacının OSB Yönetmeliği'nin 58. Maddesinde geçen diğer ödeneklerden faydalanamayacağının düzenlendiği ve davacının bu durumu bilerek sözleşmeyi imzaladığını beyan ettiği gerekçesi ile işe iade ve sosyal haklar ile ilgili taleplerin reddine karar verilmiştir.
D) Temyiz: Kararı davacı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe: Davacı, dava dilekçesi ve 25.10.2013 tarihli dilekçesi ile feshin geçersizliği ve işe iadesi talepleri ile birlikte yıllık izin alacağı ve ikramiye, yemek ve giyim yardımı gibi özlük haklarının ödenmesini talep etmiştir.
Mahkemece davacının yıllık izin alacağı talebinin dosyadan tefrikine karar verilmiş ve işe iade ve ikramiye, yemek ve giyim yardımı gibi özlük hakları ile ilgili talepler yönünden yargılamaya devam edilerek hüküm kurulmuşsa da iş güvencesine ilişkin ve tespit niteliğindeki işe iade davası ile iş akdinden kaynaklanan ve eda davası niteliğindeki alacak davaları birlikte görülemeyeceğinden davacının ikramiye, yemek ve giyim yardımı gibi özlük hakları ile ilgili talepleri hakkında da tefrik kararı verilerek sadece işe iade konusunda olumlu ya da olumsuz karar verilmesi gerekirken her iki talep hakkında karar verilmesi hatalıdır.
F) Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.10.2014 gününde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy