MAHKEMESİ: İSTANBUL 11. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ: 17/01/2014
NUMARASI: 2012/150-2014/34
DAVA:Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ile %40 icra inkar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalının icra takibine yaptığı itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini ve davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:
Mahkemece, davanın ek dava olduğu, kısmi davada talep olunan fazla çalışma ücreti alacağının taleple bağlı kalınarak kabulüne karar verildiği, kısmi davada verilen kararın Yüksek Yargıtay tarafından onandığı, davacının kısmi davada hüküm altına alınmayan alacak miktarının tahsili için davalı aleyhine icra takibi başlattığı, davalının icra takibine itiraz ettiği, iş bu ek davada davacının icra takibine yapılan itirazın iptalini talep ettiği, talep edilen alacağın zamanaşımına uğramadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, ek davada talep edilen alacağın zamanaşımına uğrayıp uğramadığı noktasında toplanmaktadır.
Somut olayda, davacı 28/01/2009 tarihinde davalı aleyhine kısmi dava açmış ve fazla çalışma ücreti talebinde bulunmuştur.
Mahkemece kısmi davada hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının 16.996,27 TL fazla çalışma ücreti alacağına hak kazandığı belirtilmiştir. Dava hakkında mahkemece 24/02/2011 tarihinde karar verilmiştir. Kararda özetle, davacının fazla çalışma ücreti alacağının bilirkişi tarafından 16.996,27 TL olarak hesaplandığı, bu miktardan % 40 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığı buna göre davacının hak kazandığı fazla çalışma ücreti alacağının 10.197,76 TL olduğu belirtilmiş ve taleple bağlı kalınarak 6.798,50 TL hüküm altına alınmıştır. Karar Yargıtay 9. Hukuk Dairesi tarafından onanmıştır.
Kısmi davada hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının 07/06/2006-14/10/2008 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı, fazla çalışma ücretinin 07/06/2006-14/10/2008 tarihleri arasını kapsayan dönem için hesaplandığı belirtilmiştir.
Davacı, kısmi davada hüküm altına alınmayan alacak miktarını tahsil için davalı aleyhine icra takibi başlatmış, davalı takibe itiraz etmiştir. Davacı, 26/03/2012 tarihinde açtığı iş bu ek davada davalının icra takibine yaptığı itirazın iptalini talep etmiştir.
Davalı iş bu ek davada, zamanında ve usulüne uygun olarak zamanaşımı definde bulunmuştur.
Yukarıda belirtildiği üzere, davacı 07/06/2006-14/10/2008 tarihleri arasında davalı işyerinde çalışmış, kısmi davada fazla çalışma ücreti 07/06/2006-14/10/2008 tarihleri arasını kapsayan dönem için hesaplanmıştır. İş bu ek dava 26/03/2012 tarihinde açılmıştır. Fazla çalışma ücreti açısından zamanaşımı süresi 5 yıldır. Ek dava tarihinden 5 yıl geriye gidildiğinde 26/03/2007 tarihinden önce doğan fazla çalışma ücretleri zamanaşımına uğramıştır. 26/03/2007-14/10/2008 tarihleri arasını kapsayan dönem için fazla çalışma ücreti alacağı zamanaşımına uğramamıştır.
Her ne kadar mahkemece alacağın zamanaşımına uğramadığı kabul edilmişse de yukarıda izah edildiği üzere fazla çalışma ücretinin bir kısmı zamanaşımına uğradığından Mahkemece, ek davaya karşı ileri sürülen zamanaşımı defi nazara alınarak, alacağın ne kadarının zamanaşımına uğradığının tespiti için bilirkişiden ek rapor aldırılmalı ve sonucuna göre bir karar verilmelidir. Hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.