MAHKEMESİ : İSTANBUL 9. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 02/11/2011
NUMARASI : 2010/457-2011/950
DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, hafta tatili ücreti ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin 04/04/1997-01/06/2008 tarihleri arasında aylık 1.300 Dolar ücret ile davalıya ait Rusya şantiyelerinde ve Türkiye İstinye şantiyesinde çalıştığını, 3 öğün yemek ve yatacak yerinin davalı tarafından karşılandığını, iş bitimi gerekçe gösterilerek ücretsiz izinli yurda gönderildiğini, bir daha işe çağrılmadığını, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek, bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili;davacının kesintili çalıştığını, izne geldikten sonra işbaşı yapmayarak iş akdini sona erdirdiğini, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, 3,00 Dolar saat ücreti ile çalıştığını, aylık ücretinin buna göre belirlendiğini ve banka hesabına yatırıldığını, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının maaşına eklenerek ödendiğini, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Mahkemenin kısa kararında aynen "2.019,01 Dolar izin alacağının dava ve ıslah tarihinden itibaren döviz mevduatına uygulanan yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya verilmesine," şeklinde izin alacağına yönelik kabul hükmü bulunmakta olup, gerekçeli kararın hüküm fıkrasında izin alacağına ilişkin hüküm bulunmaması gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturur.
10.04.1992 tarih ve 1991/7 Esas 1992/4 karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı ve bu karara uygun olarak yeni düzenlenen HMK nun 298/2. maddesi gereğince tefhim edilen hüküm sonucu ile gerekçeli kararın hüküm fıkrası arasında çelişki yaratılması hatalı olup, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 20/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy