MAHKEMESİ: İSTANBUL ANADOLU 11. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ: 03/04/2014
NUMARASI: 2011/1476-2014/95
DAVA:Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin, davalıya ait işyerinde 15/07/1993-11/03/2008 tarihleri arasında çalıştığını, işçilik alacaklarının tahsili için Üsküdar 2. İş Mahkemesi'nin 2008/779 esas sayılı dosyası ile fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak dava açtıklarını, bu dosyada düzenlenen bilirkişi raporunda 10.570,28 TL fazla mesai hesaplandığını, bu alacağından taleple bağlı olarak 5.000,00 TL için karar verildiğini ve kararın Yargıtay incelemesinde olduğunu, davalıya işçilik alacakları için ihtarname gönderildiğini ve davalının 16/03/2008 tarihinde temerrüde düştüğünü belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.570,28 TL fazla çalışma ücreti alacağının 16/03/2008 tarihinden itibaren işleyecek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, Üsküdar 2. İş Mahkemesi'nin 2008/779 dosyasının Yargıtay incelemesinde olduğunu ve derdest dava bulunduğundan derdestlik ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davacının, davalıya gönderdiği ihtarnamede miktar belirtilmediğinden davalının temerrüde düşürülmediği, önceki kesinleşen hükümde de dava tarihinden itibaren faiz uygulaması yapıldığı gerekçesiyle zamanaşımı yönünden aldırılan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraflar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı vekili dava dilekçesinde temerrüt tarihinden itibaren faiz uygulanmasını talep etmiş ise de, ilk derece Mahkemesince temerrüdün geçerli olmadığı gerekçesiyle dava tarihinden itibaren faize hükmedilmiştir.
Dairemizin yerleşik uygulamalarında temerrüdün oluşması için miktar belirtme şartı aranmamaktadır. Bu itibarla, davacının işverene gönderdiği 11.03.2008 tarihli ihtarname fazla çalışma alacağına yönelik olup, ihtarnamenin tebliğ tarihinden 3 gün sonra temerrüt oluşur. Bu nedenle, ihtarnamenin tebliğ şerhli onaylı bir suretinin getirtilerek hükmedilen alacağa, belirlenecek temerrüt tarihininden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.