MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 7. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 25/03/2014
NUMARASI : 2012/1173-2014/225
Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin..devlet hastanesinde bilgi sistemi kurulum, kullanımın, bakım, destek ve işletimine ilişkin yapılan hizmet alımı ile hasta ve ziyaretçi yönlendirme hizmeti işinde 22.1.2004 tarihinde çalışmaya başladığını,kurum kayıtlarında müvekkilinin davalı esen sosyal hizmetlerin işçisi olarak göründüğünü, müvekkilinin hastane müdürlüğüne verdiği dilekçe ile evlilik nedeni ile 26.7.2012 tarihinde iş akdini feshettiğini bildirdiğini, evliliğin haklı bir fesih nedeni olduğunu, müvekkilinin kıdem tazminatına hak kazandığını müvekkilinin ödenmeyen işçilik alacakları olan kıdem,yıllık izin, fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ücretlerinin faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı T.C.S. Bakanlığı, usulüne uygun tebligata rağmen davaya cevap vermemiştir.
Davalı şirket vekili; davacının davalı işyerinde 16.2.2012-14.7.2012 tarihleri arasında çalışıp evlenme gerekçesiyle işten ayrıldığını, süresi itibariyle kıdem tazminatına hak kazanmadığını, davacının diğer taleplerinin de oluşmadığını savunarak açılan davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davacının iş akdini evlilik nedeniyle feshettiği gerekçesiyle kıdem tazminatı talebi ile bir kısım işçilik alacaklarının kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Mahkemece davacının fazla mesai ücret alacağı talebinin kabulüne karar verilmiş ise de hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 40 saati aşan ancak 45 saati geçmeyen çalışmasının fazla sürelerle çalışma olarak kabul edildiği, fazla sürelerle çalışmanın kabul edilebilmesi için bu durumun açıkça taraflar arasında düzenlenecek iş sözleşmesinde yazılı olması gerektiği, somut olayda ise bu tür bir sözleşmenin bulunmadığı, davacının 45 saati aşan çalışmasının da tespit edilemediği anlaşılmakla davacının fazla mesai talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile kabul edilmesi hatalıdır.
3-Hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun kararda gösterilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.