MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 27. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 30/04/2014
NUMARASI : 2013/160-2014/158
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirket bünyesinde 05/12/2005 tarihinden itibaren yaklaşık 5 yıl süre ile çalıştığını, müvekkilinin 13/09/2010 tarihinde yıllık izin hakkını kullanarak izne çıktığını ve 07/10/2010 tarihinde de izinden döndüğünü, ancak yıllık izin dönüşünde fazla mesai ve bayram mesai ücretlerinin bu tarihe kadar düzenli olarak ödenmediğini farkettiğini, iş yerindeki arkadaşlarına ve amirlerine bu durumu sorduğunu, netice olarak davalı işverence artık fazla mesailerin ve bayram çalışmalarının ücret olarak ödenmeyeceğini, bunun yerine her çalışma günü için 2,5 gün izin olarak kullanılacağı, hatta bazı hakların da kesintiye uğrayacağı bilgisine ulaştığını, bu hususu sendikaya soran müvekkilinin doyurucu bir cevap almadığını, amirlerinden ve işverenden talep edilmesine rağmen fazla çalışma ücretlerinin kendisine ödenmediğini, çalışma koşullarında ve ücretlerde işverence tek taraflı olarak ve müvekkilinin onayı ve rızası alınmadan yapılan değişikliği müvekkili kabul etmediğinden iş akdinin müvekkili tarafından haklı sebeple feshedildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin alacağı ve kullandırılmayan iş arama izin ücreti alacağı ile fazla mesai, hafta tatili ücreti, ücret alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının 05/12/2005 - 31/12/2007 tarihleri arasında kasiyer olarak çalıştığını, bu çalışma dönemine ilişkin olarak ibraname verdiğini, 01/01/2008 tarihli iş sözleşmesi ile bu çalışmasını sürdürdüğünü, iş akdini haklı nedene dayanmayan gerekçeler ile sonlandırdığını, fazla mesai ve tatil çalışmalarının bordrolarda tahakkuk ettirilerek ödendiğini, taleplerin zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatlarının tahsiline, ispatlanamadığı gerekçesiyle diğer taleplerin reddine hükmedilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Taraflar arasında iş sözleşmesinin kim tarafından feshedildiği ve haklı nedenle feshedilip feshedilmediği uyuşmazlık konusudur.
Davacı iş sözleşmesini işverence tek taraflı olarak ve davacının onayı ve rızası alınmadan çalışma koşullarında ve ücretlerde yapılan değişikliği kabul etmediği gerekçesiyle haklı nedenle feshettiğini ileri sürmüş, ancak aynı zamanda kıdem tazminatı talebinin yanında ihbar tazminatı da talep etmiştir.
Öncelikle taraflardan birinin ihbar tazminatı talep edebilmesi için iş sözleşmesinin karşı tarafça feshedilmesi gerekir. Kısaca iş sözleşmesini fesheden taraf haklı nedene dayansa bile ihbar tazminatı talep edemez.
Diğer taraftan davacı çalışma şartlarında esaslı değişiklik nedeniyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini iddia etmiştir. Bu durumda ispat yükü davacı işçiye aittir. Dosya içerisinde işverenin böyle bir uygulamaya gittiğine ilişkin herhangi bir belge bulunmadığı gibi davacı bu iddiasını kanıtlayamamıştır. Bu nedenle davacının kıdem tazminatı talebinin de reddi gerekirken, kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 09/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.