MAHKEMESİ: İSTANBUL ANADOLU 10. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ: 22/04/2014
NUMARASI: 2012/504-2014/143
Davacı-karşı davalı kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine, davalı-karşı davacı ise ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın ise kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı/Karşı Davalı İsteminin Özeti:
Davacı, iş akdinin haksız ve ihbarsız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini, karşı dava yönünden de davalı işverenin ihbar tazminatı talebinin reddini istemiştir.
B) Davalı/Karşı Davacı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının iş akdinin istifa etmesi nedeniyle sona erdiğini, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı talebinin reddinin gerektiğini, ayrıca kötüniyetli olan davacı aleyhine karşı dava ile ihbar tazminatına hükmedilmesini talep ettiklerini savunarak asıl davanın reddi ile karşı davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davacı/karşı davalının davasının kısmen kabulüne; davalı/karşı davacının da davasının kabulüne karar vermiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraflar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı/karşı davalı işçinin tüm, davalı/karşı davacı Şirketin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Somut uyuşmazlıkta, fazla çalışma yaptığını iddia eden davacı işçi, bu iddiasını tanık deliline dayanarak ispatlamaya çalışmıştır. Tanıklarından birisinin işverene karşı davası olup, diğer tanığın beyanları ise davacı iddiası ile örtüşmemektedir.
Mahkemenin itibar ettiği bilirkişi raporunda, işverene karşı davası olan tanığın beyanı ile bu tanığın davasından alınan hesap raporunun esas alınıp fazla çalışmanın belirlendiği görülmüştür. Dosya içeriğine göre bu kabul yerinde değildir. Bu nedenlerle davalı tanık beyanları dikkate alınarak sonuca gidilmelidir. Buna göre davalı işyerinde haftada 6 gün 08.00-17.00 saatleri arasında çalışma ve 1 saatlik ara dinlenmesinin tenzili ile haftalık 3 saat fazla çalışma yapıldığının kabulü gerekir.
Mahkemenin hatalı hesap raporuna itibarla fazla çalışma alacağının hüküm altına alınması isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.