MAHKEMESİ: ................ . İŞ MAHKEMESİ
DAVA: Davacı, kıdem tazminatı, maddi tazminat ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, görüşme bedelleri alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem ve maddi tazminatları ile görüşme bedelleri, fazla mesai ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödenmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe:
Mahkemece karar gerekçesinde “davacının 4 Yıl 10 Ay 1 Gün çalıştığının” açıklamasına rağmen yine gerekçenin son paragrafında 6 yıl 8 ay 8 gün hizmet süresi esas alınarak yapılan “11/11/2013 tarihli bilirkişi raporunun 1. Şıkkına değer verilerek 12.918,64 TL kıdem tazminatı, 1.600,34 TL izin ücreti, 15.035,48 TL fazla çalışma ücreti alacaklarının bulunduğu” açıklamalarının çelişki oluşturması 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına aykırıdır.
Bu husus 6100 sayılı HMK. nun 298/2. maddesinde de özellikle düzenlenmiştir.
Mahkemece 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına ve HMK. nun 298/2. maddesine aykırı karar verilmesi hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.