MAHKEMESİ : KOCAELİ 2. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 13/05/2014
NUMARASI : 2011/506-2014/170
Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı Talebinin Özeti:
Davacı vekili, iş sözleşmesinin işveren tarafından davacının işyerindeki bayan işçilere sözlü ve fiili tacizde bulunduğu gerekçesiyle feshedildiğini, feshin haksız olduğunu ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarını talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının işyerindeki bayan işçilere sözlü ve fiili tacizde bulunduğunu ve iş akdinin bu nedenle haklı olarak feshedildiğini, başka bir işçi tarafından davalı şirkete karşı açılan işçilik alacaklarının tahsiline yönelik davada davalı tanığı olarak dinlenen davacının o beyanları nazara alındığında davacının fazla çalışma yapmadığının ve bu nedenle fazla çalışma ücretine hak kazanmadığının açıkça ortaya çıktığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.
Somut olayda, başka bir işçi tarafından davalı şirkete karşı açılan işçilik alacaklarının tahsiline yönelik davada davalı tanığı olarak dinlenen davacı; "İşyerinde normal çalışma saatlerinin 08:00-17:00 olduğunu, işin ve hava durumuna göre saat 15:00'de de paydos ettikleri zamanların olduğunu, saat 17:00'den sonra çalışma yapılması durumunda ertesi gün izin kullandırıldığını, işyerinde 1 saat yemek molası, yarımşar saatten 1 saat çay molası olmak üzere toplam 2 saat ara dinlenmesinin olduğunu..." şeklinde beyanda bulunmuştur.
Davacının mahkeme huzurundaki bu beyanı kendisini bağlar. Bu beyana göre, davacı haftanın 6 günü 08:00-17:00 saatleri arasında 2 saat ara dinlenmesinin tenkisi ile günde 7 saat, haftada (6 gün x 7 saat =) 42 saat çalıştığı ve davacının haftalık 45 saati aşan bir çalışmasının olmadığı anlaşıldığından davacı fazla çalışma ücretine hak kazanmamıştır. Davacının fazla çalışma ücreti talebinin reddine karar verilmesi gerekirken Mahkemece yerinde olmayan gerekçe ile fazla çalışma ücretinin kabulüne karar verilmesi hatalı olup kararın bozulması gerekmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy