MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA: Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 01/03/2003 tarihinde çalışmaya başladığını, aylık 920 TL net ücret aldığını, çalıştığı arkadaşı ile birlikte aralarında ufak bir tartışma çıktığını, davacının kadın iş arkadaşına yönelik saldırıyı önleme çalıştığını, bu uğurda tehdit ve hakaretlere maruz kalarak dayak yediğini, ancak müvekkilinin küfür etmediği ve yumruk atmadığı halde, savunması alınmadan iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile 13 günlük yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının işyerinde çalışan bir arkadaşı ile küfürlü olarak kavga ettiğini, bu yönde savunmasının alındığını, daha sonra birkaç kez daha benzer olayların vuku bulduğunu, bu nedenle iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı işverenin iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı, dava dilekçesinde 13 günlük yıllık ücretli izin alacağını istemiş, hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise 50 günlük yıllık ücretli izin alacağı hesaplanmıştır. Mahkemece 6100 sayılı HMK'nın 26. maddesinde düzenlenen taleple bağlılık kuralına aykırı olarak 13 günlük yıllık ücretli izin alacağı hesaplaması gerekirken 50 günlük yıllık ücretli izin alacağına hükmedilmesi hatalıdır.
3-Hükmedilen miktarların “net” mi yoksa “brüt” mü olduğunun hüküm fıkrasında belirtilmemesinin hükmün infazında tereddüt yaratacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.