MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti ve ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin davalı iş yerine 08/12/2005 tarihinde sevkiyat ve lojistik sorumlusu olarak girdiğini ve 28/02/2013 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma ücretleri ve ilk yıl hariç olmak üzere ödenmeyen ikramiye alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının müvekkili şirkette lojistik elemanı olarak 08/12/2005 tarihinden 28/02/2013 tarihine kadar çalıştığını, davacıya yaptığı fazla mesailerin parasının ödendiğini, ikramiye ödenmesinin işverenin takdirinde olduğunu, tüm çalışanlara aynı dönem verildiğini ve sonrasında da verilmediğini, davacıya yasal tüm hakları ve tazminatlarının ödendiğini savunmuştur.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kabulüne hükmedilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı davalı işyerinde fazla çalışma yaptığını ve fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek istekte bulunmuştur.
Dairemizin kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre fazla çalışmaların aylık ücret içinde ödendiğinin öngörülmesi ve buna uygun ödeme yapılması halinde, yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin ispatlanan fazla çalışmalardan indirilmesi gerekir.
Taraflar arasında imzalanmış olan iş sözleşmesinde fazla çalışmanın aylık ücrete dahil olduğunun kararlaştırıldığı anlaşıldığından yıllık 270 saatlik fazla çalışma süresinin hüküm altına alınan fazla çalışmalardan indirilmesi gerektiğinin gözden kaçırılması hatalıdır.
3-Davacı işçi ilk yıl ödenen ikramiyenin bir daha ödenmediğini, ilk yıl dışında ikramiye alacağı bulunduğunu iddia ederek talepte bulunmuştur.
İşveren takdire bağlı olarak bir kez ikramiye ödemesi yapıldığını, başkaca ödeme yapılmadığını savunmuştur.
Mahkemece tanık beyanlarına göre işyerinde yılda bir kez ikramiye ödemesi olduğu gerekçesiyle talebin kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir.
Davacı tanığı ... davacıdan 1 yıl sonra başladığını, kendisi başladığında ikramiye uygulaması olmadığını belirtmiş, diğer davacı tanığı Ayhan Aydoğdu ise 2002 yılında işe girdiğini, 2006 yılında ikramiye verildiğini hatırladığını, bir daha verilmediğini beyan etmiştir. Davalı tanığı işyerinde ikramiye uygulaması bulunmadığını söylemiştir.
Dosya içeriğine göre işverenin sadece bir kez ikramiye ödemesi yaptığı anlaşılmaktadır. İş sözleşmesinde veya sözleşmenin eki niteliğindeki yönetmelikte işyerinde ikramiye ödeneceği yönünde bir hüküm yoktur. Bir menfaatin işyeri uygulaması haline gelebilmesi için genel olarak uygulanması ve devamlılık arzetmesi gerekir. Somut olayda ikramiye sadece bir kez ödendiğinden devamlılık unsuru gerçekleşmediğine göre işyeri uygulaması haline geldiğinden bahsedilemez. Bu nedenle talebin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.