MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA: Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatil ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalıya ait işyerinde usta makinacı olarak çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, yıllık izin, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının haber vermeden işi terk etmesi üzerine iş aktinin sona erdiğini, tazminat ve alacak istemlerinin haksız olduğunu, savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin haksız şekilde işverence fesh edildiği bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı ayrıca fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacakları da olduğu ancak yıllık izin ücretine hak kazanmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, fazla çalışma alacağı belirlenirken, davacının, işyerinde haftanın 6 günü ara dinlenme haricinde 9,5 saat çalıştığı ayrıca ayda 2 kez pazar güneri de aynı şekilde çalıştığı buna göre haftada 18,75 saat fazla çalışması olduğu kabul edilerek hesaplama yapılmış; ayda iki kez 7. gün çalışması nedeniyle hafta tatili alacaklısı da olduğu belirtilip hafta tatili çalışma ücreti de hesaplanmıştır.
Mahkemece davacının hafta tatili ücreti talebi ayrıca hüküm altına alındığına göre, fazla mesaisinin haftada 6 günlük çalışmaya göre hesaplanıp, bulunacak fazla mesai süresine davacının 7. gün yaptığı çalışmasından 7,5 saati aşan kısmı eklenerek fazla çalışma ücretinin hesabı yapılması gerektiği düşünülmeden mükerrer ödemeye yol açacak şekilde ayda iki kez yapılan 7. gün çalışmasının hem fazla çalışma hem de hafta tatili hesabında dikkate alınması hatalıdır.
3- Davacı, dava dilekçesinde açıkça 20/04/2010-14/09/2011 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını ileri sürüp, bu dönemle ilgili talepde bulunduğuna göre tüm taleplerde bu dönemin dikkate alınması gerekirken talep dışına çıkılıp fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücretlerinde davacının davalı nezdindeki dava konusu edilmeyen ilk çalışma döneminin de dikkate alınması hatalıdır.
Kabule göre de söz konusu alacaklar hesaplanırken davacının dava dışı işveren nezdinde geçen çalışmaların dışlanmaması hatalıdır.
4- Davacının dava ve ıslah dilekçesi ile toplamda 1290,66 TL hafta tatili, 221,51 Tl genel tatil ücreti istediği halde Mahkemece talep aşılmak suretiyle 1616,57 TL hafta tatili ve 237,33 TL genel tatil ücretine hükmedilmesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.