MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA:Davacı vekili, davacı işçinin ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 04.02.2014 gün ve 2011/52184 Esas, 2014/2976 Karar sayılı kararı ile “5362 Sayılı Yasanın 3 üncü maddesinde belirtilen esnaf ve sanatkâr faaliyeti kapsamında kalan işyerinde üç kişinin çalışması halinde, 4857 Sayılı Yasanın 4 üncü maddesinin (ı) bendi uyarınca, bu işyeri İş Kanununun kapsamının dışında kaldığı, maddede üç işçi yerine “üç kişi”den söz edildiği, bu ifadenin, işyerinde bedeni gücünü ortaya koyan meslek ve sanat erbabını da kapsadığı, işinde bedeni gücü ile çalışmakta olan esnaf dahil olmak üzere toplam çalışan sayısının üçü aşması durumunda işyeri 4857 Sayılı Yasaya tabi olacağı, davalının esnaf olup olmadığı ve buna bağlı olarak görev konusunun değerlendirilmemesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “dava, tazminat-alacak davası olup, kamu düzenine ilişkin bir dava olmadığı, davalı tarafça işverenin esnaf konumunda olduğuna ilişkin bir savunmasının da bulunmadığı her ne kadar bozma kararında üç kişinin çalıştığı iş yerlerinin işyeri olarak değil, esnaf olarak değerlendirildiğini belirtmiş ise de, davalı işyerinde en az beş kişinin çalıştığı davalı tanık beyanlarından sabit olup, davalı işyerinin bir tekstil atölyesi olduğunun da açıkça anlaşıldığı” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiştir.
Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Dairemizin “5362 Sayılı Yasanın 3 üncü maddesinde belirtilen esnaf ve sanatkâr faaliyeti kapsamında kalan işyerinde üç kişinin çalışması halinde, 4857 Sayılı Yasanın 4 üncü maddesinin (ı) bendi uyarınca, bu işyeri İş Kanununun kapsamının dışında kaldığı, maddede üç işçi yerine “üç kişi”den söz edildiği, bu ifadenin, işyerinde bedeni gücünü ortaya koyan meslek ve sanat erbabını da kapsadığı, işinde bedeni gücü ile çalışmakta olan esnaf dahil olmak üzere toplam çalışan sayısının üçü aşması durumunda işyeri 4857 Sayılı Yasaya tabi olacağı, davalının esnaf olup olmadığı ve buna bağlı olarak görev konusunun değerlendirilmemesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup davacının hizmet süresi gibi davalının eşi ve kızlarının işyerinde çalışıp
çalışmadığı, kızlarının çalışma yaşında olup olmadıkları, işyerinin kaç kişinin çalışmasına uygun olduğu yönünde araştırma yapılmadığı, bu nedenle direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 08.09.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.