MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
Davacı vekili, davacı işçinin kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece temyiz harç ve giderleri için muhtıra çıkarılmış olup, süresinde yatırılmadığı gerekçesi ile mahkemece ek karar ile temyiz isteminden vazgeçilmiş sayılmasına karar verilmiştir. Ek kararın temyizi üzerine Dairemizin 01.11.2013 gün ve 2011/32240 Esas, 2013/27778 Karar sayılı kararı ile temyiz harç ve giderlerin yatırılması için çıkarılan muhtıranın usulüne uygun olmaması nedeni ile temyiz isteminin reddine dair ek kararın kaldırılmasına ve kararın “yargılama sırasında üç farklı bilirkişiden üç farklı rapor alınmasına rağmen gerekçeli kararda bu raporlar tartışılarak hangi rapora itibar edildiğinin belirtilmemesi, ihbar tazminatı için yasal faize hükmedilmesi gerekirken en yüksek mevduat faizine hükmedilmesi ve gerekçeli kararda fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacaklarından 2/3 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığı belirtilmişse de bu alacaklar için 1/3 oranında yapılan indirim sonucu ortaya çıkan miktarlara hükmedilerek çelişki yaratılması” nedenlerinden bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, esasa yönelik bozma nedenlerine girilmeyerek, “mahkeme veznesine" ibarelerinin yazılmamasının tek başına muhtırayı usulsüz hale getirmesi hukuk mantığı ile izah edilebilecek bir açıklama olmadığı, ek kararının kaldırılmasının doğru olmadığı, vekilin muhtırayı anladığı ve sonuçlarına katlanması gerektiği” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiştir.
Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Y A R G I T A Y K A R A R I
Dairemizin temyiz harç ve giderlerin yatırılması için çıkarılan muhtıranın usulüne uygun olmaması nedeni ile temyiz isteminin reddine dair ek kararın kaldırılmasına ve kararın “yargılama sırasında üç farklı bilirkişiden üç farklı rapor alınmasına rağmen gerekçeli kararda bu raporlar tartışılarak hangi rapora itibar edildiğinin belirtilmemesi, ihbar tazminatı için yasal faize hükmedilmesi gerekirken en yüksek mevduat faizine hükmedilmesi ve gerekçeli kararda fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacaklarından 2/3 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığı belirtilmişse de bu alacaklar için 1/3 oranında yapılan indirim sonucu ortaya çıkan miktarlara hükmedilerek çelişki yaratılması” gerekçesi ile verdiği bozma
kararı usul ve yasaya uygun olup mahkemece ek kararın kaldırılmasına karşı direnildiği, esas yönelik bozmaya karşı direnilmediği, ek kararın kaldırılmasına yönelik direnmenin takdir ve değerlendirmesinin Hukuk Genel Kurulu’na ait olduğu anlaşılmakla, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 08.09.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.