(4857 S. K. m. 17, 32, 41, 46, 47) (1475 S. K. m. 14)
Dava ve Karar: Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin tarihleri arasında davalı şirketin yurtdışında bulunan şantiyelerinde çalıştığını ve haksız olarak işten çıkarıldığını beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, müvekkili şirketi inşaat firması olduğunu, yurtdışındaki işleri proje bazlı olarak yaptığını, taleplerin zamanaşımına uğradığını ve davacının istifa ederek ayrıldığını beyanla davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, emsal dosyalarda toplanan deliller ve eldeki dosyada toplanan deliller değerlendirildiğinde davalı şirketin yurtdışı şantiyelerinde çalışanların saat ücreti ile çalıştıklarının belirlendiğini, maaş hesabına her ay farklı ücret yatırılmasının da saat ücreti ile çalışılmasından kaynaklandığı, bu nedenle davacının 2,50 USD saat ücreti ile çalıştığı kabul edilerek isteklerle ilgili karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı yasal süresi içinde davacı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Davacı işçi, davalı şirketin yurt dışı şantiyelerinde çalıştığını, en son 1.150,00 USD ücret aldığını belirterek davaya konu ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını talep etmiştir.
Davalı işveren son ücretin 2.50 USD/saat olduğunu savunmuştur. Bu konuda işçinin imzasını içeren bir bordro vs. sunulamamıştır. Davalı işverence dosyaya sunulan ispata elverişli olmayan ve imza içermeyen bordro ve cari hesap kartına itibarla sonuca gidilmesi hatalıdır. Davacı tanıklarının beyanları ile ücret araştırmasına verilen cevap, davacının iddiası doğrular niteliktedir.
Ücret bordrolarında normal saat ücreti ile fazla çalışma ve tatil mesaisi ve başkaca adlarla yapılan ödemeler toplamı banka hesabına yatırılmış ise de, cari hesap kartında görünen ve banka hesabına yapılan ödemeler temel ücreti ilgilendirmektedir. Fazla çalışma ücreti ile hafta tatili ve genel tatil ücretlerinin ödendiğinin kabulü doğru değildir.
Dosya içinde yer alan cari hesap kartının ile banka hesabı incelemesinden son aylarda 1.000,00 USD civarında ödemeler yapıldığı anlaşılmaktadır. Nitekim işçinin banka hesabına yapılan ödemeler maaş ödemesi olarak gösterilmiştir. Yurt dışında kullanılmak üzere bir miktar avans verildiği de dikkate alındığında davacı işçi iddia ettiği ücreti kanıtlamış durumdadır. Davacının ücreti 1.150,00 USD olarak kabul edilmeli ve gerekirse buna göre ek hesap raporu alınarak davaya konu işçilik alacakları hesaplanarak bir karar verilmelidir.
Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.03.2016 tarihinde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy