MAHKEMESİ : GEBZE 1. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 21/09/2010
NUMARASI : 2010/139-2010/696
DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, ikramiye alacağı, sosyal yardım alacağı, izin ücreti, fazla mesai ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, kıdem, ihbar,kötüniyet tazminatı, ücret, ikramiye, sosyal yardımı, izin, fazla çalışma alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.
C) Mahkemenin ilk kararı Dairemizin 2009/24220 esas 2009/34173karar sayılı ilamı ile özetle ve sonuç olarak “Taraflar arasında uyuşmazlık, davacı işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır. Somut olayda davalı tarafça davacının izin kullandığına ilişkin imzalı izin belgeleri ibraz edilmiştir. Bu belgeler ödeme itirazı niteliğinde olup yargılamanın her aşamasında nazara alınabilir. Bu nedenle davalı tarafça sunulan belgeler davacıya gösterilerek diyecekleri sorulmalı, gerekli değerlendirme yapılarak sonuca gidilmelidir. Öte yandan yargılaması yapılan diğer seri dosyalarda davacı işçiler lehine fazla çalışma alacağına hükmedilmemesine rağmen davacı taraf lehine fazla çalışma alacağına hükmedilmiştir. Tanık beyanları ve davacının yaptığı iş nazara alındığında davacı fazla çalışma yaptığını ispatlayamamıştır. Fazla çalışma alacağı talebinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.”gerekçesiyle bozulmuştur.
D) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş, davacının yıllık izin alacağının kabulüne, bozma ilamı doğrultusunda fazla mesai alacağının reddine; davacının diğer alacak kalemleri için ise bozma ilamı dışında kalarak kesinleştikleri anlaşıldığından yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.
E) Temyiz:
Kararı davalı müflis şirket vekili, yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.
F) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Bozma ile yerel mahkemenin hükmü tamamen ortadan kalktığından, bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde bozma dışı kalan unsurlarla ilgili yeniden hüküm kurulması gerekirken, bu hususlarla ilgili kısımların kesinleştiğinden bahisle “karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde hüküm tesisi isabetsizdir.
SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.