MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA: Davacı vekili, davacı işçinin Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan fark alacakları olan kıdem tazminatı, ücret, ikramiye, ilave tediye ve sosyal yardım alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 25.03.2014 gün ve 2012/16368 Esas, 2014/9903 Karar sayılı kararı ile “Davacının daha önce çalıştığı ... Belediyesinin 5747 Sayılı Kanunun gereğince davalı ... Belediyesi'ne devredildiği, 5747 Sayılı Kanunun Geçici 2/5 maddesi uyarınca bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra yapılacak olan toplu iş sözleşmesinin devronulacak belediyenin belediye meclisi tarafından onaylanması gerektiğini düzenlediği, buna göre davacının daha önce çalıştığı ... Belediyesi ile... Sendikası arasında 23.02.2009 tarihinde yapılan toplu iş sözleşmenin yürürlüğe girebilmesi için davalı ... Meclisince onaylanması gerektiği, davalı ... Meclisi yapılan toplu iş sözleşmesinin taban ücret ile zam oranlarına ilişkin maddelerini onaylamayarak işçiye yapılacak olan zam oranını kendisi belirlediği, davalı ... tarafından yapılan bu işlemin 5747 Sayılı Kanuna uygun olduğu, davacı ile aynı konumda bulunan bazı işçiler tarafından ... 6. İş Mahkemesinde açılan davalarda davacının toplu iş sözleşmesinin ücret zammına ilişkin maddelerinin belediye meclisince değiştirilmesi nedeniyle fark işçilik alacakları bulunmadığı belirtilerek reddedilmiş olup bu kararların Dairemizce onandığı (Dairemizin 11.03.2014 gün ve 2013/11966 E. 2014/7811 K.), mahkemece davacının fark ücret, sosyal yardım, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının reddi gerekirken kabulünün isabetsiz olduğu” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 11 ve Anayasa’nın 90. Maddesi uyarınca dernek kurma ve toplu iş sözleşmesi yapma özgürlüğü bulunduğu, 5747 sayılı Yasa'nın geçici 2/5. maddesinin Türkiye'nin imzalayıp onayladığı İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklerin Korunmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesi'nin 11. maddesinde düzenlenen toplu iş sözleşmesi özerkliği için gerekli kollektif haklardan olan sendika kurma ve sendikaya üye olma hakkına aykırı olduğu; Anayasa'nın 90. maddesindeki düzenleme göz önünde bulundurulduğunda, 5747 sayılı Yasa'nın geçici 2/5. maddesinin uygulanmaması gerektiği” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiştir.
Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla, Tetkik Hakimi ... tarafından dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Dairemizin “Davacının daha önce çalıştığı ... Belediyesinin 5747 Sayılı Kanunun gereğince davalı ... Belediyesi'ne devredildiği, 5747 Sayılı Kanunun Geçici 2/5 maddesi uyarınca bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra yapılacak olan toplu iş sözleşmesinin devronulacak belediyenin belediye meclisi tarafından onaylanması gerektiğini düzenlediği, buna göre davacının daha önce çalıştığı ... Belediyesi ile....Sendikası arasında 23.02.2009 tarihinde yapılan toplu iş sözleşmenin yürürlüğe girebilmesi için davalı ... Meclisince onaylanması gerektiği, davalı ... Meclisi yapılan toplu iş sözleşmesinin taban ücret ile zam oranlarına ilişkin maddelerini onaylamayarak işçiye yapılacak olan zam oranını kendisi belirlediği, davalı ... tarafından yapılan bu işlemin 5747 Sayılı Kanuna uygun olduğu, davacı ile aynı konumda bulunan bazı işçiler tarafından ... 6. İş Mahkemesinde açılan davalarda davacının toplu iş sözleşmesinin ücret zammına ilişkin maddelerinin belediye meclisince değiştirilmesi nedeniyle fark işçilik alacakları bulunmadığı belirtilerek reddedilmiş olup bu kararların Dairemizce onandığı (Dairemizin 11.03.2014 gün ve 2013/11966 E. 2014/7811 K.), mahkemece davacının fark ücret, sosyal yardım, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının reddi gerekirken kabulünün isabetsiz olduğu” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup ilgili direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından ve ayrıca hükmün 5747 sayılı yasadaki düzenlemenin Anayasa’ya aykırı olup olmadığı, İnsan Hakları ve Temel Özgürlüklere ilişkin Avrupa Sözleşmesinin 11. Maddesinin Anayasa’nın 90. Maddesi uyarınca iç hukuk kuralına üstün tutulup tutulmayacağının Hukuk Genel Kurulu tarafından değerlendirilmesi isabetli olacağından temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 29.09.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.