MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA: Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı davalı işyerinde 16/06/2008-23/07/2012 tarihleri arasında aşçı olarak çalıştığını, iş akdinin haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, zamanaşımı itirazında bulunarak davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, olay günü şeker hastası olan depo elemanının mağazasının aşçısı olan davacıdan yemek istemesi üzerine davacı mutfakta bulunan ekmekleri çöpe atıp "ben buradayken kimse burada yemek yiyemez" dediğini,yemek vermediği gibi mutfağa girmek isteyen personeli de dışarı çıkardığını,yemek yiyemeyen personel durumu mağaza müdürüne bildirdiğini,mağaza müdürünün yemek isteyen personele yemek vermesi için davacıyı araması üzerine davacı mağaza müdürünün yanında durumu mağaza müdürüne söyleyen personele ağır küfür ve hakaret ettiğini,mağaza müdürü küfür ve hakaret etmemesi için uyardığında davacı mutfaktan aldığı bıçakla mağaza müdürünün üzerine yürüdüğünü,durum tespit tutanağı ile personel savunma formlarının mevcut olduğunu,daha sonra durumun disiplin kuruluna sevk edildiğini,davacı savunma yazmayacağını ve formu da imzalamayacağını beyanla mağazayı terk ettiğini ve devam eden günlerde işe gelmediğini, davacının mağazada neden olduğu olaylar soruşturma süreci sonunda Disiplin kurulunun 30.7.2012 tarihli toplantısında değerlendirilerek kusurlu olduğu tespit edilen davacının iş akdinin 25/II-d ve e bentleri uyarınca feshine karar verildiğini,disiplin kurulu kararı ve fesih bildirimi 3.8.2012 tarihli ihtarnameyle davacıya gönderildiğini, kural olarak işyerinde fazla mesai yapılmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı, iş akdinin davalı tarafından haksız nedenle feshedildiğini iddia etmiş, davalı da davacının iş akdinin 4857 sayılı yasanın 25/2-d ve e bentleri uyarınca feshedildiğini savunmuştur.
Dosyadaki bilgi ve belgelerden ve özellikle davalı tanığı olarak dinlenen güvenlik elemanı ... ve müdür ...’ın beyanlarından, olay günü diğer bir işyeri çalışanı olan...’ın işyerinde aşçı olarak çalışan davacıdan yemek istediği, davacının da...’e yemek vermediği, bunun üzerine işyerinde tartışma çıktığı, davacının işçi...’in üzerine yürüdüğü, tartışmayı ayırmaya çalışan işyeri müdürü ...’ın üzerine de elinde bıçakla yürüdüğü, bu hususun tutanak altına alındığı, kavgayı ayırmaya çalışan ve güvenlik elemanı olan, davalı tanığı olarak dinlenen İrfan’ın da “…Ben yanlarına gittikten sonra müdürün davacıya küfür ettiğini duymadım ben yanlarına gitmeden önce ne olduğunu bilmiyorum. Ben tartışmayı ayırdım. Müdür kendi odasına girdi davacı da yemekhaneye gitti. Davacı elinde bıçakla yemekhanenin kapısına geldi. Kendiliğinden geri döndü, bıçağı attı dışarı çıktı. O sırada müdür yanımızda değildi.” Şeklindeki beyanları da nazara alındığında, davacının eyleminin 4857 sayılı Yasanın 25/2. Maddesinin d ve e bentleri kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yerinde olmayan gerekçelerle kıdem ve ihbar tazminatlarının reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.