MAHKEMESİ: İŞ MAHKEMESİ
DAVA: Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili,dava dilekçesi ile, davacının 04.06.2007-30.11.2013 tarihleri arasında davalı banka bünyesinde çeşitli birimler nezdinde hizmet akdi ile çalıştığını, davacının yaş şartı dışında hizmet süresini ve prim ödeme gün sayısını tamamlaması sebebiyle, kıdem tazminatı almaya hak kazandığını, bu durumu 29.11.2013 tarihinde dilekçe ile davalıya bildirdiğini ancak davalı işverence kıdem tazminatının ödenmediğini,iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili,davacının başka bir işyerinde çalışmak amacıyla iş akdini feshettiğini,bu nedenle kıdem tazminatına hak kazanamayacağını beyanla ,davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece,toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı,davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında davacının aylık aldığı ücret ihtilaf konusudur.
Davacı aylık 1980 TL net ücret alıp ayrıca servis ve günlük 10 TL yemek ücreti aldığını iddia etmiştir.Davalı vekili ise davalı şirkette servis ve yemek ücreti verilmesi yönünde bir uygulama bulunmadığını savunmuştur.
15.4.2014 tarihli bilirkişi raporunda davacının kıdem tazminatı alacağı,davacı talebi gereği giydirilmiş ücret üzerinden ayrıca normal ücret dikkate alınarak iki seçenekli hesaplama yapılarak belirlenmiştir.Mahkemece davacının kıdem tazminat, iki seçenekli olarak hesaplanan bilirkişi raporunun yol ve yemek ücreti ile belirlenen 2. seçeneğine göre hüküm altına alınmıştır.
Ne var ki;davacı işyerine servis ile gidip geldiğini ve yemek ücretinin işveren tarafından karşılandığını ne yazılı ne de tanık delili ile ispatlamamıştır. Nitekim dosya kapsamındaki ücret bordrolarında da servis ve yemek ücretinin işveren tarafından karşılandığına ilişkin herhangi bir açıklama da yer almamaktadır.
Bu nedenlerle davacı servis ve yemeğin işverence karşılandığını usulünce kanıtlayamadığından bilirkişi raporunun 1. seçeneği değerlendirmeye tabi tutularak hüküm kurulması gerekirken,2. seçeneğe itibar edilerek sonuca gidilmesi hatalıdır.
3-Ayrıca, hükmedilen miktarın net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F)Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.