MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, asgari geçim indirimi alacağı, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, iş akdinin hiçbir haklı nedene dayanmaksızın önelsiz ve tazminatsız olarak davalı tarafından 21/06/2008 tarihinde feshedildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin her türlü hak ve alacakları saklı kalmak kaydı ile kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacağının, bayram ve genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, asgari geçim indirimi alacağını talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, husumet itirazı ve zamanaşımı itirazında bulunmuş, resmi kurum olunduğu için resmi mesai saatleri ile sınırlı çalışmanın olduğu, fazla mesai ücreti, bayram ve genel tatil ücreti talebinin kabul edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdiğini ispat yükünün davalı işverene ait olduğu, davalı işverenin bunu ispatlayamadığı, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, davacının fazla mesai yaptığını, bayram ve genel tatillerde çalıştığını ispatladığı, ancak fazla mesai ücreti ile bayram ve genel tatil ücretinin ödendiğini ispat yükünün davalı işverene ait olduğu, davalı işverenin bunu ispatlayamadığı, bu nedenle davacının fazla mesai ücreti ile bayram ve genel tatil ücretine hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece, 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olan davalı Bakanlığın harçtan sorumlu tutulması hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3/2 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
F) Sonuç:
Hüküm fıkrasının harç ve yargılama giderlerine ilişkin 8 inci ve 9 uncu paragraflarının tamamen çıkartılarak, yerlerine;
“Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan harca hükmedilmesine yer olmadığına,
Davacının yatırdığı başvuru harcı, peşin harç ve ıslah harcının karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine,
Davacı tarafından yapılan 78,50 TL tebligat posta gideri, 205 TL bilirkişi gideri olmak üzere toplam 328,50 TL yargılama giderinden davanın kabul edilen kısmı ile taktiri indirim uygulanan kısım toplamı esas alınarak hesap olunan 326,18 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının kalan yargılama giderinin davacı üzerinde bırakılmasına," paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/02/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi .