MAHKEMESİ : İSKENDERUN 1. İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 19/06/2014
NUMARASI : 2013/595-2014/226
DAVA :Davacı, fazla mesai ücreti ile hafta tatili ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, bu alacaklarını istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının iş yerinde Tır şoförü olarak çalıştığını, araçların sürekli biçimde sefer yapmalarının ve dolayısıyla da davacının her gün ve her hafta tatili gününde fazla mesai yaparak çalışmasının mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,
2- Mahkemenin ilk kararı davalı temyizi üzerine bozulmuş olup,ilk karar davacı tarafından temyiz edilmediğinden davalı lehine hem hukuki saptamalar hemde miktarlar açısından usulü kazanılmış hak meydana gelmiştir. Bu tespit karşısında mahkemece hafta tatili ücretinde bozmadan önce hükmedilen miktarın aşılması usuli kazanılmış hakkın ihlalidir.
3-Takdiri indirim nedeniyle reddedilen miktarların davalı lehine hükmedilen vekalet ücretinde dikkate alınmayacağı tüm Yargıtayın ortak uygulamasıdır.
Somut olayda, davalı lehine vekalet ücreti hesabında takdiri indirim nedeniyle reddedilen miktarların hesaba dahil edildiği izlenmektedir. Mahkemece vekalet ücretinin kaç TL. nedeniyle belirlendiğinin belirtilmemesi hatalıdır. Vekalet ücreti takdiri indirim dışında reddedilen miktar üzerinden belirlenmelidir.
4-Davacının alacaklarına hükmedilen miktarların net mi, yoksa brüt mü olduğunun kararda gösterilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de isabetsizdir.
5-Davacı lehine vekalet ücretine hükmedilirken AAÜT. sinin 12. maddesinin yürürlüğünü durduran Danıştay Dava Daireleri Kurulu’ nun 30.06.2011 gün ve 2011/321 YD. Sayılı yürütmeyi durdurma kararının 12 maddesinin son fıkrasının dikkate alınmaması da hatalıdır.
6-Gerekçeli kararda karar tarihinin bozmadan sonra ki kayıt tarihi olarak yanlış yazılması da bir başka bozma nedenidir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 06.11. 2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.