MAHKEMESİ : ............. İŞ MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, asgari geçim indirimi alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin iş akdinin haksız ve bildirimsiz feshedildiğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığı gibi karşılığı olan ücretlerin de ödenmediğini, fazla mesai yapmasına, ulusal bayram genel tatillerde çalışmasına rağmen karşılığı olan ücretlerin ödenmediğini, asgari geçim indirimi alacağının ödenmediğin iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, asgari geçim indirimi alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalılar Cevabının Özeti:
Davalı vekilleri ayrı ayrı cevap dilekçelerinde özetle; davanın reddini talep etmişlerdir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalılar yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında hesaplamaya esas ücret konusunda uyuşmazlık söz konusudur.
Kıdem ve ihbar tazminatlarına esas alınacak olan ücretin tespitinde 4857 sayılı İş Kanununun 32’nci maddesinde sözü edilen asıl ücrete ek olarak işçiye sağlanan para veya para ile ölçülebilen menfaatler göz önünde tutulur. Yemek yardımı da bu menfaatler arasındadır. Bu sayılanlar dışında hesaba esas alınacak ücret çıplak ücrettir.
Davacı ücretinin yemek yardımı ile birlikte brüt 1.881 TL olduğunu iddia etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ücret seviyesinin çıplak brüt 1.881 TL olarak dikkate alındığı anlaşılmaktadır. Davacının belirlenen bu ücreti çıplak brüt ücreti değil, giydirilmiş brüt ücretidir. Davacının kıdem ve ihbar tazminatı dışında kalan alacaklarının çıplak brüt ücret yerine giydirilmiş ücret esas alınarak belirlenmesi hatalıdır.
3- Taraflar arasında davacının fazla mesai alacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Dairemizce aynı gün temyiz incelemesi yapılan seri dosyalardaki taraf tanıklarının beyanları ve mevcut puantaj kayıtlarının incelenmesinden; işyerinde 2012 yılında haftanın 6 günü, 19.00-04.00 saatleri arasında çalışıldığı, 1 saatlik ara dinlenmenin tenzili ile günlük 8 saat çalışıldığı, haftalık 45 saat yasal çalışma süresinin 3 saat aşıldığı, davacının haftalık 3 saat fazla çalışmasının bulunduğu; 2012 yılı dışında kalan dönemde ise haftanın 3 günü 19.00-04.00 arası çalışıldığı, haftanın üç günü de 19.00-06.00 arası çalışıldığı, 1’er saat ara dinlenmenin tenzili ile haftalık 9 saat fazla çalışma yapıldığı anlaşılmaktadır. Dosyada mevcut imzası inkâr edilmeyen puantaj kayıtlarının aksi yazılı delil ile de ispatlanmadığından davacının fazla mesai hesabının yukarıda açıklanan usulle yapılması yerine, yerinde tespitler içermeyen bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalıdır.
4- Davalı vekilince temyiz itirazında sunulan bordroların bir kısmında davacıya fazla çalışma ve asgari geçim indirimi ücretlerinin tahakkuk ettirildiği görülmektedir. Her ne kadar bordrolar imzasız da olsa bordroda yazılı miktarların davacıya banka aracılığı ile ödendiği, davacı tarafından da ihtirazi kayıt ileri sürülmeksizin bu ücretlerin tahsil edildiği iddia edildiğinden ödeme itirazı niteliğindeki bu belgelerin her zaman dikkate alınacağı gözetildiğinde davacıdan bu ödemeler sorularak, gerekirse banka kayıtları ile birlikte değerlendirilerek asgari geçim indirimi ve fazla mesai tahakkuku bulunan ayların hesaplamada dışlanması için kararın bozulması gerekmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.