MAHKEMESİ: İŞ MAHKEMESİ
DAVA: Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; Müvekkilinin 01.11.1997-14.04.2010 tarihleri arasında çalıştığını, davacının iş akdinin haksız nedenle feshedildiğini, aylık net 1.100 TL ücret aldığını iddia ederek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının işyerinde uzun zamandan beri hırsızlık yaptığını, şirketin zarara uğradığını, davacının olayı ikrar ettiğini, davacının sadakat ve özen yükümlülüğüne aykırı davrandığını, 14/04/2010 da kendisinin istifa ettiğini, tüm alacaklarını aldığını ve ibraname imzaladığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Mahkeme kararları, TC Anayasası’nın 141. ve HMK’nin 297. Maddeleri uyarınca gerekçeli olmak zorundadır. Mahkeme kararının neler içermesi gerektiği HMK’nin 297. Maddesinde detaylıca belirtilmiş olup, gerekçeli kararın içeriğinin dosyaya uygun olması gerekir. HMK’nin 297. Maddesinin c bendi, tarafların iddia ve savunmalarının özetinin yazılması gerektiğini emretmiştir. Mahkeme, anılan yasanın 297/c maddesi uyarınca belirlediği iddia ve savunmayı tartışarak sonuca gidecektir.
Oysa dosyamızda davalı savunması olarak gerekçeli kararda yazılan hususlar bu dosyaya özgü değildir. Dolayısıyla gerekçeli kararda iddia ve savunmanın tartışıldığından söz edilemez. Mahkeme kararı HMK’nin 297. Maddesine aykırı olup kararın bozulması gerekmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy