DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti, fazla mesai ücreti, ücret alacağı, hafta tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalılardan avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili,müvekkilinin diğer davalı taşeron şirketinin işçisi olarak temizlik personeli ünvanıyla çalıştığını,bayram tatili,fazla çalışma ücretlerini istediği dönemlerde aşağılamalara ve hakaretlere maruz kaldığını,bu nedenle iş akdini Temmuz 2013 tarihinde haklı olarak feshettiğini,haftanın 6 günü 10 saat çalışıp çalışmalarının karşılığını alamadığını,ayda ortalama 2 gün haftasonları da mesai yaptığını ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin,genel tatil,fazla mesai,hafta tatili ve ücret alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalılar vekilleri,davanın reddini savunmuştur.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece,toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı,davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre,davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında davacının hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır. Hafta tatilinde çalıştığını iddia eden işçi iddiasını kanıtlamalıdır.
4857 sayılı İş Kanununun 46 ncı maddesinde, işçinin tatil gününden önce aynı Yasanın 63 üncü maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması koşuluyla, yedi günlük zaman dilimi içinde yirmidört saat dinlenme hakkının bulunduğu belirtilmiş, işçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46 ncı maddenin ikinci fıkrasında hüküm altına alınmıştır.
Hafta tatili izni kesintisiz en az yirmidört saattir. Bunun altında bir süre haftalık izin verilmesi durumunda, usulüne uygun şekilde hafta tatili izni kullandığından söz edilemez. Hafta tatili bölünerek kullandırılamaz. Buna göre hafta tatilinin yirmidört saatten az olarak kullandırılması halinde hafta tatili hiç kullandırılmamış sayılır.
2429 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanunun 3 üncü maddesine göre, hafta tatili Pazar günüdür. Bu genel kural mutlak nitelikte olmayıp, hafta tatili izninin Pazar günü dışında da kullandırılması mümkündür.
Somut uyuşmazlıkta, davacı tanıkları davacının haftanın altı günü çalıştığını, bir gün izin kullandığını, nöbet çizelgesine göre dinlenme günün değiştiğini vardiyanın, ayda iki kez pazar gününe denk geldiğini beyan etmişlerdir. Bu beyanlar kapsamında, davacının pazar günü çalışsa dahi haftada 6 gün çalıştığı yani hafta tatili kullandığı açık olup bunun karşılığı ücrete hak kazanmadığı anlaşıldığından bu alacağın reddi yerine kabulü isabetsizdir.
3-Taraflar arasında ikinci bir uyuşmazlık ise davacının bayram ve genel tatil ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.
Mahkemece davacının tüm bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı kabul edilmiştir. Oysa ki tanıklar vardiyaya denk gelmesi halinde bu günlerde çalışıldığını beyan etmişlerdir.Bu durumda vardiyaya denk gelen tatil günleri açıkca belirlenmeden tüm tatil günlerinde çalışıldığı kabul edilerek alacağın hüküm altına alınması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy