MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA: Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, sefer primi alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, 06.04.2007 tarihinde davalı şirkette uluslararası tır şoförü olarak çalışmaya başladığını, 29.11.2010 tarihinde iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, en son net ücretinin 1.125 Euro olduğunu, ayda 2-3 seferi başarı ile gerçekleştirdiğini, sefer başına ortalama 150 Euro sefer primi verildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, ulusal bayram-genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, sefer primi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının kendi isteğiyle işten ayrıldığını, iş akdinin davalı işveren tarafından feshedilmediğini, davacının 29.11.2010 tarihinde izinsiz ve mazeretsiz olarak işyerini terk ettiğini, aylık 600 TL net ücret ile çalıştığını, sefer primi ödenmediğini, tüm yıllık izinlerini kullandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin tazminat ödemesi gerektirmeyecek şekilde feshedildiğini davalı işverenin ispat edemediği gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti taleplerinin kabulüne, sefer primi alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı taraf, en son net ücretinin 1.125 Euro olduğunu, ayda 2-3 seferi başarı ile gerçekleştirdiğini, sefer başına ortalama 150 Euro sefer primi verildiğini iddia etmiştir. Davalı işveren aylık 600 TL net ücret ile çalıştığını, sefer primi ödenmediğini savunmuştur. Mahkemece davacının ücretinin emsal ücret araştırması uyarınca 1,125 Euro olduğu, ayrıca ayda 200 Euro sefer primi aldığı kabul edilmiş ise de; Dairemiz’de aynı gün incelemesi yapılan İstanbul Anadolu 5. İş Mahkemesi’nin 2013/ 492 Esas – 2014/ 436 Karar sayılı ve 2013/ 493 Esas – 2014/ 440 Karar sayılı dosyalarında davacıların ücretlerinin 1,125 Euro olarak kabulü ile sefer primi alındığının ispat edilemediği şeklindeki tespiti doğru bulunmuş olup, davacının ücretinin 1,125 Euro olarak kabulü ile işçilik alacaklarının hüküm altına alınması için hükmün bozulması gerekmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.