MAHKEMESİ: İŞ MAHKEMESİ
DAVA: Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, satış primi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti
Davacı vekili özetle; müvekkilinin davalı iş yerinde 23.07.2001-08.01.2010 tarihleri arasında "satış pazarlama elemanı" olarak çalıştığını, firmanın faaliyetini durdurması bahanesi ile hiçbir hakkı ödenmeden işten çıkartıldığını, sigortasının 23.08.2003 tarihinde yapıldığını, son aylık ücreti 1.500,00.-TL.Net olmasına rağmen bordroda asgari ücret olarak gösterildiğini, yaptığı satış karşılığı ödenmesi gereken 2.672,00.-TL prim alacağının ödenmediğini, çalıştığı süre boyunca hafta içi 09:00-18:00, Cumartesi günleri 09:00-13:00 saatleri arasında çalıştığını, 2001, 2005 ve 2009 yıllarında 1 hafta, 2006, 2007, 2008 yılları içinde 2'şer hafta yıllık izin kullandığını, kullanmadığı yıllık izin ücretlerinin ödenmediğini beyanla; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti ve ödenmeyen prim alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili özetle: Davacının müvekkili ...'ne ait işyerinde 23/08/2003 tarihinde çalışmaya haşladığını, son ücretinin SGK kayıtlarından ve bordroların tetkikinden anlaşılabileceğini, davacının iş akdinin müvekkili şirket tarafından sonlandırılmadığını, müvekkilinin ekonomik nedenlerle zorluklar yaşadığını ve halen gayrı faal olduğunu, davacıya işten ayrılmadan 3 ay önce bu durumun bildirildiğini, yeni iş bulması için izin verildiğini, bu nedenle ihbar tazminatı talebinin yerinde olmadığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını, davacının hafta sonları çalışmasının talep edilmediğini, hafta içi yapmakla yükümlü oldukları işlerini yetiştirememeleri halinde çalışanların bazı hafta sonu çalıştıklarının olduğunu, bu durumda dahi fazla mesai ücretlerinin elden ödendiğini, fazla mesai talebinin yerinde olmadığını, davacının işverenin Erdal Kılıç olmadığını, bu nedenle bu davalı yönünden davanın husumet nedeniyle reddinin gerektiğini, müvekkili şirketin davacıdan 6.000,00 TL alacağı bulunduğunu, davayı kabul anlamına gelmemek üzere takas-mahsup talebinde bulunduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davacının ücretinin asgari ücret olduğu kanaati ile asgari ücret üzerinden yapılan hesaba göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, taraflar temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Her ne kadar mahkemece, davalı şirketin temyiz talebi, bakiye temyiz harcı ile bakiye karar harcının süresinde yatırılmadığı gerekçesi ile reddedilmişse de, öncelikle bakiye karar harcının yatırılmasının temyiz için zorunlu olmayışı ve özellikle davalı vekiline çıkarılan muhtıranın, tebligat mazbatasının üzerine yazılıp, hakim onayı taşımaması karşısında mahkemenin, davalı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin 10/12/2013 tarihli ek kararının ortadan kaldırılmasına karar verilerek yapılan inceleme sonucunda;
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir
2-Somut olayda; taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Davacı ücretinin net 1500 TL olduğunu iddia etmiştir.Davalı işveren ise davacının ücretinin asgari ücret olduğunu savunmuştur.
Davacı iddiasını ispat için tanık deliline dayanmış ve davacı tanıkları davacının ücret iddiasını aynen doğrulamışlardır. Dosyada mübrez bilirkişi raporunda, bilirkişi davacı ve davalı iddiasını esas alarak 2 seçenekli hesap yapmıştır. Mahkemece davacının ücretinin asgari ücret olduğu kanaati ile asgari ücret üzerinden yapılan hesaba göre davacının tazminat ve alacakları hüküm altına alınmıştır.
Davacının satış elemanı olarak davalı işyerinde 8 yıl kıdemi bulunması, yaptığı işin niteliği ile tanıklarının iddiayı teyit etmesi karşısında, tüm hak ve alacakların, iddia edilen net 1500 TL ücret üzerinden yapılan hesaba göre kabulü gerekirken, davalı savunmasının esas alınması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F)Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.