(4857 S. K. m. 17, 32, 41, 47) (1475 S. K. m. 14)
Dava: Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla çalışma ücreti, izin ücreti, ikramiye alacağı ile genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Y. Özcan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Yargıtay Kararı:
A) Davacı isteminin özeti: Davacı vekili, davacının davalı yöneticiliğe ait iki adet iş hanında 01.11.1990-05.10.2009 tarihleri arasında güvenlik görevlisi olarak 05.10.2009-18.08.2010 tarihleri arasında temizlik işçisi olarak çalıştığını, iş aktinin davalı tarafından sebep gösterilmeksizin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve ikramiye alacaklarını istemiştir.
B) Davalı cevabının özeti: Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin özel güvenlik şirketi ile müvekkili işverenin anlaşması üzerine feshedildiğini, kıdem tazminatının ve ihbar tazminatının hazırlandığını ama davacının gelip almadığını, davalı işverenlikte 2003 yılına kadar 4 güvenlik görevlisi, 2003 yılından sonra ise 3 güvenlik görevlisi ve bir de temizlik görevlisi çalıştığını, 1990-2003 yılları arasında bu nedenle fazla mesai olmadığını, 2003 yılından sonra da fazla mesai olmadığını, talep ve iddiaların yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme kararının özeti: Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının 01.11.1990-31.12.2002 tarihleri arasında 3 vardiya sistemiyle çalıştığı ve açıklanan vardiyalı çalışma saatleri arasında yarım saat ara dinlenmesi düşüldükten sonra günlük fiili çalışma süresinin 7,5 saat ve haftalık fiili çalışma süresinin 45 saat olduğu, bu dönemde fazla mesai yapılmadığı, 01.01.2001-05.10.2009 tarihleri arasında 07.00-19.00 veya 19.00-07.00 saatleri arasında iki vardiya şeklinde, günde 12 saat süreyle çalışıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz: Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe: 1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Somut olayda, aynı işverenliğin davalı olduğu emsal mahiyetteki İzmir 7. İş Mahkemesi'nin 2009/632 Esas sayılı dosyası Dairemizce celbedilerek incelenmiştir. Bu inceleme esnasında, emsal dosyada davalı delilleri arasında aylık vardiya çizelgeleri bulunduğu, bu çizelgelerde, eldeki dosyadakinden farklı olarak 2002 yılına kadar 4 güvenlik görevlisi bulunduğunun gösterildiği, emsal dosyadaki bu belgenin eldeki dosyada davacı şahidi olarak dinlenen M. E.'nin beyanları ile de desteklendiği, emsal dosyanın sadece davacı tarafın temyizi sonucunda kesinleştiği görülmüştür. Bu durumda, davacının, emsal dosyadaki uygulama gibi 2002 yılında da fazla mesai yaptığının kabulü gerekirken, 2002 yılının fazla mesai yapılmayan dönem içinde kabul edilmesi hatalıdır.
Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.03.2014 gününde oybirliği ile, karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy