MAHKEMESİ: YALOVA İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ: 04/12/2013
NUMARASI: 2013/187-2013/370
DAVA:Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi O.Sarraf tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı isteminin özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin, davalı işverene ait iş yerinde 11/10/2008-15/05/2013 tarihleri arasında ekmek ustası olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı veya geçerli bir nedene dayanmaksızın feshedildiğini; her ne kadar iş akdinin, İş Kanunu'nun 25/II. maddesi uyarınca fesih edildiği sözlü olarak bildirilmiş ise de, gerçek işten çıkarma sebebinin davacının sendikalı olması olduğunu iddia ederek, davanın kabulü ile davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B)Davalı cevabının özeti:
Davalı vekili; davacının iş sözleşmesinin 15/05/2013 tarihinde fesih edildiğini, fesih bildiriminde de belirtildiği üzere davacının son olarak sendika baş temsilcisi Şakir Turan'ın üzerine yürüyerek boğazını sıkmak için hamle yapması ve tokat atarak kavgaya neden olması gerekçesi ile haklı nedene dayalı olarak iş akdinin feshedildiğini, davacının iş akdinin sendikal nedenlerle feshedildiği iddiasının ise gerçeği yansıtmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C)Yerel Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece; davacının davranışına diğer çalışanın sebebiyet verdiği ve davacının diğer çalışana vurduğu veya boğazını sıktığına dair herhangi bir delil bulunmadığını, davacının sendika üyesi olup, iş akdinin feshedilebilmesi için TİS hükümleri uyarınca genel kurul kararı alınması gerektiği gerekçeleri ile davacının iş akdinin haklı veya geçerli nedenle feshedildiği ispatlanamadığından, davanın kabulüne ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.
Ç)Temyiz:
Karar süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.
D)Gerekçe:
4857 sayılı İş Kanunu'nun 20/2 maddesi uyarınca “feshin geçerli bir sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir”. İşveren ispat yükünü yerine getirirken, öncelikle feshin biçimsel koşullarına uyduğunu, daha sonra, içerik yönünden fesih nedenlerinin geçerli (veya haklı) olduğunu kanıtlayacaktır. Dairemizin kararlılık kazanan uygulaması bu yöndedir. (04.04.2008 gün ve 2007/29752 Esas, 2008/7448 Karar sayılı ilamımız).
4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi işverene, işçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenlerle iş sözleşmesini feshetme yetkisi vermiştir. İşçinin davranışlarından kaynaklanan fesihte takip edilen amaç, işçinin daha önce işlediği iş sözleşmesine aykırı davranışları cezalandırmak veya yaptırıma bağlamak değil; onun sözleşmesel yükümlülükleri ihlale devam etmesi, tekrarlaması rizikosundan kaçınmaktır. İşçinin davranışları nedeniyle iş sözleşmesinin feshedilebilmesi için, işçinin iş sözleşmesine aykırı, sözleşmeyi ihlal eden bir davranışının varlığı gerekir. İşçinin kusurlu davranışı ile sözleşmeye aykırı davranmış ve bunun sonucunda iş ilişkisi olumsuz bir şekilde etkilenmişse işçinin davranışından kaynaklanan geçerli bir fesih söz konusu olur. Buna karşılık, işçinin kusur ve ihmaline dayanmayan sözleşmeye aykırı davranışlarından dolayı işçiye bir sorumluluk yüklenemeyeceğinden işçinin davranışlarından kaynaklanan geçerli fesih nedeninden de bahsedilemez.
İşçinin davranışlarından ve yeterliliğinden kaynaklanan nedenler, aynı yasanın 25. maddesinde belirtilen nedenler yanında, bu nitelikte olmamakla birlikte, işyerlerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen nedenlerdir. İşçinin davranışlarından veya yetersizliğinden kaynaklanan nedenlerde, iş ilişkisinin sürdürülmesinin işveren açısından önemli ve makul ölçüler içinde beklenemeyeceği durumlarda, feshin geçerli nedenlere dayandığını kabul etmek gerekecektir.
Somut olayda; davacının savunması, çalışanların iş yeri ifadeleri ile tanık beyanları ve tüm dosya kapsamından davacının, 05.05.2013 tarihinde iş yerindeki başka bir çalışan ile tartıştığı ve üzerine yürüyerek boğazına doğru hamle yaptığı anlaşılmaktadır. Davacının bu davranışının iş yerinde olumsuzluğu yol açtığı ve feshin haklı olmasa da geçerli nedene dayandığı gözetilmeksizin, davanın reddi yerine kabulü hatalıdır.
4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.
HÜKÜM :
Yukarda açıklanan gerekçe ile;
1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,
2. Davanın REDDİNE,
3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,
4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 72.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,
5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,
6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,
Kesin olarak, 24.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.