MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ
DAVA: Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık ücretli izin alacağı, resmi ve dini tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti;
Davacı vekili dava dilekçesi ile; davacının davalıya ait iş yerinde 01/03/2006 - 04/08/2011 tarihleri arasında aşçıbaşı olarak çalıştığını son aldığı aylık net ücretinin 2.000 TL olduğunu, iş yerinde saat: 10.00 ila gece 01.00 arasında çalışma yaptığını, hafta tatilleri, genel tatiller, dini ve milli bayramlarda da çalışma yaptığını, yıllık ücretli izin hakkını kullanmadığını, ücret alacağı bulunduğunu, haksız olarak iş akdinin feshedildiğini beyanla; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti ve ödenmeyen ücret alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının kıdem tazminatına hak kazanacak süreler içinde davalı iş yerinde çalışması olmadığını, çalıştığı iddia edilen sürelerde başka iş yerinde sigortalı çalışmasının bulunduğunu, ücret ve çalışma saatlerinin abartılı olarak belirtildiğini, yıllık ücretli izinlerini kullandığını, iş yerinde kalan alacağının az bir miktar olduğunu, ödeme için çağrı yapılmasına rağmen davacının icabet etmediğini, işçinin göstermesi gereken hiçbir davranışı sergilemediğini, iş akdinin haklı olarak feshedildiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı işçinin hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Dosya içeriğine göre davacı dava dilekçesinde hafta tatillerinde de çalıştığını iddia ederek hafta tatili ücreti talebinde bulunmuştur. Davalı ise davacı iddialarının doğru olmadığını savunmuştur. Davacı tanıkları davacı iddiasını doğrulamış, bilirkişi bu tanık beyanlarına göre hesaplama yapmış ve mahkemece hesaplanan hafta tatili ücret alacağından takdiri indirim yapılarak talebin kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Ancak hükme esas alınan bilirkişi raporunda, ayda 4 Pazar hafta tatilinde davacının çalıştığı kanaati ile hafta tatili ücreti hesaplanmıştır. Oysa davacı tanıklarından ...’in “….normalde haftanın 7 günü çalışıyordu ancak mutfağa bakacak biri olduğunda arada sırada 1 gün izin hakkını kullanabiliyordu…” şeklinde ki beyanı karşısında, davacının tüm hafta tatillerinde çalıştığının kabulü dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Davacının ayda kaç hafta tatilinde çalıştığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Eksik inceleme ile davacının tüm hafta tatillerinde çalıştığını kabulü hatalıdır.
3-Dairemizin kararlılık kazanan uygulaması gereği çalışma olgusu tanık deliline dayandığında, bir kişinin uzun süre aynı şekilde fazla mesai yapması, tatillerde çalışması hayatın olağan akışına uygun olmayacağından fazla mesai ve tatil çalışmalarından makul oranda indirim yapılması gerekir. Bu oranda izin, mazeret ve tatil izinleri dikkate alınarak yılın takriben 1/3 üne tekabül ettiğinden indirimin yaklaşık olarak bu oranda benimsenmesi gerekir. Bu nedenle mahkemece kabul edilen fazla mesai ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarından yapılan %20 oranında ki takdiri indirim miktarı azdır. Hakkaniyete uygun, daha yüksek ve makul oranda indirim yapılmaması da ayrı bir bozma nedenidir.
F)Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.