MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA: Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret alacağı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Kıdem tazminatının tamamının aksine talep edilmediği sürece dava-ıslah ayrımı yapılmaksızın fesih tarihinden itibaren hüküm altına alınması kural olarak doğru olmakla birlikte, davacının 17.10.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile kıdem tazminatı bakımından 1.000,00 TL’nin dava, bakiyesi 3.392,61 TL’nin ise ıslah tarihinden itibaren hüküm altına alınmasını talep etmesi karşısında HMK’nın 26. maddesindeki taleple bağlılık ilkesi gözetilerek karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ:
Hükmün kıdem tazminatına ilişkin paragrafın tamamen çıkartılarak yerine;
“4.392,61 TL kıdem tazminatının 1.000,00 TL’sinin dava tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte ve kalan 3.392,61 TL’sinin ıslah tarihi olan 17.10.2014 tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine” paragrafının yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 29/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.