MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA: Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde 14.09.2010-31.05.2013 tarihleri arasında maden üretim nezaretçisi ve üretim kordinatörü olarak çalıştığını, maaşının 7.500,00 TL. olduğunu, yaptığı fazla çalışmaların karşılığını alamadığını ileri sürerek, fazla çalışma ücretlerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının işyerinde cevher üretim sorumlusu olarak çalıştığını, yaptığı fazla mesailerin ödendiğini ileri sürerek, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Tanık listesinde ismi bulunmayan ...'ün davacı tanığı olarak dinlenmesi HMK.'nın 240. maddesine aykırı ise de, dosyadaki bilgi ve belgeler ve özellikle davacı tanığı ...'in beyanları karşısında listede ismi olmayan tanığın ifadesi sonuca etkili görülmediğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
2-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
3-Mahkemece karar gerekçesinde fazla çalışma ücretinden % 40 indirim yapıldığı açıklanmasına rağmen açıklanan indirim oranı uygulanmadan karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 05/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.