MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA: Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, asgari geçim indirimi alacağı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin 18.06.2001-Şubat 2008 tarihleri arasında çalıştığını, ilk dönem sonunda askeri gittiğini, askerlik sonrası 03.08.2009-20.04.2010 tarihleri arasında çalıştığını, ikinci dönem çalışmasının ise davalı eczane sahibinin babası tarafından küfür edilerek işten kovulması suretiyle sona erdiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve asgari geçim indimi alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının askerlik öncesi ilk dönem çalışmasının 12.09.2007-01.12.2007 tarihleri arasında, askerlik sonrası ikinci dönem çalışmasının ise 05.09.2009-20.09.2010 tarihleri arasında olduğunu, eczacı çırağı olarak çalıştığını, son ücretinin aylık brüt 729,00 TL olduğunu, istifa ederek ayrılmasına rağmen iyi niyetle ihbar tazminatı ödediklerini, kıdem tazminatı için bir yıllık çalışma süresinin dolmadığını ve diğer iddiaların doğru olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 20.06.2003-01.12.2007 tarihleri arasında askerlik öncesi ve 05.09.2009-20.04.2010 tarihleri arasında askerlik sonrası olmak üzere iki dönem halinde çalıştığı, her iki dönemin de kıdem tazminatı ve ikinci dönem çalışmanın ayrıca ihbar tazminatı ödenmesini gerektirecek şekilde sona erdiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Ödeme belgeleri hakkı ortadan kaldıran belge olma özelliği ile yargılamanın her aşamasında dikkate alınması gereken belgelerdir.
Somut uyuşmazlıkta, davalı işveren cevabında davacının ihbar tazminatının ödendiğini savunarak 19.11.2013 tarihli PTT makbuzunu sunmuş, davacı vekili ise davacıya bir ödeme yapılmadığını iddia etmiştir.
Mahkemece karar gerekçesinde davacının ihbar tazminatının ödendiğinden bahsedilmesine karşın, ödeme belgesindeki miktar dikkate alınmaksızın hüküm kurulduğu anlaşılmıştır.
Mahkemece yapılacak iş, söz konusu ödeme belgesini davacı asile göstererek ihbar tazminatına ilişkin bir ödemenin yapılıp yapılmadığını sormak, gerekirse PTT’ye yazı yazarak davacıya bir ödeme yapılıp yapılmadığını araştırmak ve ödeme yapıldığının anlaşılması halinde, ihbar tazminatı alacağından ödenen miktarı mahsup etmektir.
Eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalı olduğu gibi, gerekçe-hüküm çelişkisi yaratılması da 6100 sayılı HMK. 298/2. maddesine aykırıdır.
3-Asgari geçim indirimi ücret ya da ücretin eki niteliğinde olmadığından, bu alacağa yasal faiz yerine en yüksek banka mevduat faizi yürütülmesi ve ayrıca bu konuda tefhim edilen kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm sonucu (hüküm fıkrası) arasında çelişkili yaratılması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.