MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 07/03/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin davalı iş yerine bağlı Yalova diyaliz merkezinde teknisyen olarak çalışmakta iken, yapılan ödemelerin eksik olarak yapılmış olması ve ayrıca iş veren vekili olan doktorun onur kırıcı davranışları sebebiyle haklı olarak iş akdini feshettiğini ve işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek; kıdem tazminatı ile fazla mesai, genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davanın haksız ve yersiz olduğunu, her hangi bir hak ve alacağının bulunmadığını, davacının maaşlarının banka kanalı ile ödendiğini, davacının kurum içerisinde pek çok defa huzursuzluk çıkarttığını ve feshin haklı nedene dayanmadığını savunmuştur.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Mahkemece, davalı üniversitenin 2547 Sayılı Yasanın 56/b maddesi delaletiyle Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olmasına rağmen davalı üniversite aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup bozma nedeni ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 Sayılı HMK’nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
F) Sonuç:
Hüküm fıkrasının 6. ve 9. bentlerinin çıkartılarak yerlerine:
“Davalı üniversite harçtan muaf olduğundan, harç alınmasına yer olmadığına, davacının yatırdığı peşin harç ve ıslah harcının istek halinde iadesine,
Harç hariç, 434,35 TL yargılama giderinden kabul ve ret oranına göre belirlenen 329,23 TL’nin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, kalan kısmın davacı üzerinde bırakılmasına” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.480,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, 07.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.