MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA: Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai üceti, yıllık izin ücreti ve bayram ikramiyesi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Mahkemece davalı vekilinin temyiz talebi, 05/05/2015 tarihli ek karar ile temyizin süresinde yapılmaması nedeniyle reddedilmiş ise de davalı vekiline gerekçeli kararın tebliğ tarihinin 22/04/2015 tarihi olduğu ve temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldığından, mahkemenin davalı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin 05/05/2015 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek yapılan temyiz incelemesi sonucunda;
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; davacının 04.08.2007 - 31.03.2014 tarihleri arasında işçi olarak çalıştığını, davacının iş aktinin haksız nedenle feshedildiğini iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatı, bayram ikramiyesi, yıllık ücretli izin ve fazla mesai ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının davalı iş yerinde aşçı yardımcısı olarak çalıştığını, davacının işe girişi ve çalıştırılmaya başladığı tarih yönetim kurulunun değişmesinden önceki bir dönem içerisinde olduğunu, davacının yönetim kurulu kararı ile davacının yemek pişirme işi ile uğraştığını ve daha önceki yönetimin aksine yeni gelen yönetimin davacıdan bu işin eğitimini almasını istediğini, davacının işi bırakmasının sağlamak gibi baskı amaçlı olmadığı, davacının iş kolunun değiştirilmesinin söz konusu olmadığını savunarak açılan davanın reddini talep etmiştir.
C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalı ...’nın 1606 sayılı kanunu değiştiren 3685 sayılı Kanunun 2. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin davalı aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F) SONUÇ:
Temyize konu kararın hüküm fıkrasının harca ilişkin 6 numaralı bendi ile masrafa ilişkin 7 numaralı bendinin tamamen çıkartılarak, yerlerine;
“6- Davalı ... 1606 sayılı Kanunu değiştiren 3685 sayılı Kanunun 2. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğundan davalı aleyhine harç yükletilmesine yer olmadığına,
Davacının yatırdığı harçların karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine,
7-Davacı tarafından yapılan 250,00 TL bilirkişi ücreti, 122,00 TL tanık ve posta giderinden oluşan toplam 372,00 TL yargılama giderinden davanın kabul-red oranına göre 352,00 TL'sinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına" bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan 27/04/2015 tarihli makbuz ve 05/05/2015 tarihli makbuz ile yersiz tahsil edilen temyiz harçlarının isteği halinde davalıya iadesine, 02/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.