MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA: Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi, genel tatil ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalı şirkete ait benzin istasyonunda çalışmaya başladığını, ön satış görevlisi olduğunu, davacının hak ve alacaklarının tam karşılanmadığını, müvekkilinin sürekli fazla çalışma yaptığını, müvekkilinin ağır çalışma koşullarının yasaya uygun hale getirilmesi konusundaki taleplerinin de tepkiyle karşılandığını, iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı,davacının iddialarının doğru olmadığını, davacının işe izinsiz gelmediğini bu nedenle haklı olarak feshedildiğini, davacının ücretinin banka aracılığı ile davacıya ödendiğini, işyerinde vardiyalı çalışma olduğunu, fazla mesai olmadığını, haftada bir gün izin kullandırıldığını, dini ve milli bayramlarda çalışılan günler olduğu kadar çalışılmayan günlerinde mevcut olduğunu, davacının yıllık izinlerini kullandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:
Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacı tarafından keşide edilen ihtarın tarihi (06 Eylül 2013), devamsızlık tutanaklarının işveren tarafından her zaman düzenlenebileceği hep birlikte değerlendirildiğinde, davacının iddia edildiği şekilde izinsiz devamsızlık yapmadığı, hanımının rahatsızlığı sebebi ile işyerinden izin aldığı ve hemen akabinde 06 Eylül 2013 keşide tarihli ihtarname ile iş akdini haklı nedenle feshettiği, bu sebepten kıdem tazminatı alacağına hak kazandığı, fazla mesai yaptığı ve UBGT günleri çalıştığı, ödenmeyen AGİ alacağı olduğu gerekçesi ile ve fazla mesai ve tatil alacaklarından % 50 oranında indirim yapılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda karineye dayalı makul indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir. İşçinin, ulusal bayram ve genel tatil günleri, yıllık izinli, mazeret izinli vs. sebeple çalışamadığı günler yılın yaklaşık olarak 1/3’üne tekabül ettiğinden kural olarak yapılacak indirimde bu oranın esas alınması isabetli olacaktır. Ancak işçinin hesaplanan fazla çalışma ve tatil çalışmalarında yıllık izin, mazeret izni ve tatil günleri dikkate alınmış ise indirimin daha az oranda yapılması gerekecektir(Y. HGK. 06.12.2017 gün ve 2015/9-2698 E, 2017/1557 K.). Davacının tanık beyanları ile ispat ettiği fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinden karineye dayalı makul indirim(takdiri indirim) yapılırken % 50 oranında indirim yapılmıştır. Bu oran hakkın özüne etki edecek derecede yüksektir. Karineye dayalı makul indirim daha makul oranda yapılmalıdır.Kararın açılanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.