MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ: ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin 16/01/2007 tarihinden itibaren işten çıkarıldığı 03/12/2012 tarihine kadar davalı işverenlikte Satış Sorumlusu olarak çalıştırıldığını, son ücretinin net 1.200 TL olduğunu, ayrıca ayda 250 TL prim verildiğini, fesih sonrasında bir kısım haklarının ödendiğini, ancak bunların eksik olduğunu iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davacının iş akdinin iş yerinin kapanması sebebiyle haklı sebeple feshedildiğini, feshin davacı asile ihbar edilmesine rağmen kıdem ve ihbar tazminat ile tüm haklarının eksiksiz olarak ödendiğini, fesih sonrası davacının müvekkili şirketi ibra ettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Davacı, dava dilekçesinde en son ücretinin net 1.200 TL olup, ayrıca ayda 250 TL prim aldığını iddia etmiş, davalı vekili ise davacının en son ücretinin brüt 1.262,24 TL olduğunu savunmuştur.
Davacı tanıkları ise davacının en son 1.200 TL net ücret ve aylık 150-250 TL arası da prim aldığını beyan etmişlerdir. Emsal ücret araştırması yapılmış, bordrolardaki miktarın esas alınması gerektiği belirtilmiştir.
Dosyadaki bilgi ve belgelerden ve özellikle davacı tanıklarının davacının ücretinin net 1.200 TL olup, aylık prim uygulaması olduğunu belirtmeleri karşısında, bordrolara itibarla davacının ücretinin brüt 1.262,24 TL olarak belirlenmesi hatalıdır.
Davacının yaptığı iş ve kıdemi de dikkate alındığında, 1.200 TL net ücretin davacının son ücreti olduğunun ve işyerinde prim uygulaması olduğunun kabulü ile sonuca gidilmesi gerekirken, son ücretin brüt 1.262,24 TL kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
2-Davacının davasını belirsiz alacak davası olarak açması karşısında, mahkemece ıslaha karşı zamanaşımı itirazının nazara alınması da isabetsizdir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.