MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, 9.225,25 TL. faiz alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin davalı belediyede çalışırken iş akdini 14.09.2009 tarihinde emeklilik nedeniyle feshettiğini, birtakım işçilik haklarının ödenmemesi üzerine ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2011/4 Esas sayılı dosyasında dava açtıklarını, dava sırasında ana para alacağının ödendiğini ancak faiz alacağının ödenmediğini iddia ederek, 11.989,25 TL. faiz alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2011/4 Esas sayılı dosyasında Yargıtay tarafından alacak miktarına temerrüt ve ödeme tarihleri arasında faiz uygulanması gerektiği yönünde karar verildiğini, davacının bu davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Faiz hesabına esas olan 45.000,00 TL. anapara ödemesi içerisinde yıllık ücretli izin alacağı da bulunmakta olup, diğer üç kalem yönünden bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz oranında faiz işletilmesi doğru ise de, yıllık ücretli izin alacağı bakımından faiz hesabının yasal faiz üzerinden yapılması gerekirken, anaparanın tamamı için bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz hesabı yapılması hatalıdır.
3-Bilirkişinin faiz hesaplaması yaparken 19/11/2009-10/11/2010 tarihleri arasını 1 yıl olarak kabul etmesi de hatalı olup bozma nedenidir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.