MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA: Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, 15/10/2007-20/03/2012 tarihleri arası hemşire olarak çalıştığını, maaşının 2.100,00 TL olduğunu, yemek verildiğini, işten kendi isteğiyle ayrıldığını, gün aşırı 17.00 sabah 08.00 arası çalıştığını, sürekli akşamdan sabaha kadar çalıştığını, ama fazla mesaisinin verilmediğini, tüm bayram ve tatillerde aralıksız çalıştığını, yıllık izinlerini de eksik kullandığını, çalışma saatlerinin ağır olması nedeniyle ve fazla mesailerin karşılığının ödenmemesi sebebiyle işten ayrıldığını, ödeme yapılmadığını ileri sürerek, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücreti alacağını talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, zaman aşımı itirazında da bulunarak, 16/10/2007'de işe başladığını, gün aşırı çalıştığını, 45 saati aşan fazla mesailerinin nöbet adı altında ödendiğini, resmi tatil ücretlerinin de bordroda görüldüğü gibi ödendiğini, yıllık izinlerinin yine kullanıldığını ve belgelerin dosyaya sunulduğunu, yemek ücreti ödenmediğni, hastanede çıkan yemeği yediklerini, istifa ettiği için kıdeme de hak kazanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece davalı Üniversitenin 2547 sayılı Yasa’nın 56/b ve “ Vakıflarca kurulacak yükseköğretim kurumları, bu Kanunun 56 ncı maddesinde yer alan mali kolaylıklardan, muafiyetlerden ve istisnalardan aynen istifade ederler” şeklindeki Ek Madde 7 delaleti ile Harçlar Yasa’sının 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi ve davacının yatırdığı harçların yargılama giderlerine dahil edilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F) SONUÇ:
Hüküm fıkrasının harca ve yargılama giderine ilişkin paragraflarının çıkartılarak, yerlerine;
“ Davalı Üniversite harçtan muaf olduğundan harca hükmedilmesine yer olmadığına,
Davacının yatırdığı peşin harç, başvuru harcı ve ıslah harcının karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine,
Davacının yaptığı harçlar hariç toplam 583,00 TL yargılama giderinden red ve kabul oranına göre 534,44 TL'sinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine," paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.11.2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.