MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA: Davacı, kıdem tazminatı, fark kıdem tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, davalıya ait işyerinde ustabaşı olarak çalışırken ücretlerinin gerektiği gibi ödenmemesi ve gerçek ücretinin kayıtlara yansıtılmaması üzerine iş sözleşmesini haklı olarak fesh ettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının iki dönem çalışması olup ilk dönemin istifa ile sona erdiğini, ikinci dönemde de işi haksız olarak bıraktığını, fazla çalışma yapmadığı gibi tatillerde de çalışmadığını ve alacağı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin ücretlerin gerektiği gibi ödenmemesi üzerine davacı tarafça haklı olarak fesh edildiği buna göre davacının kıdem tazminatına hak kazandığı, birinci dönem çalışması içinde ödenen miktarın düşümü ile bakiye kıdem tazminatına hak kazandığı ayrıca fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacakları da olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı davalı işyerinde fazla çalışma yaptığını ileri sürerek alacak talep etmiş, davalı ise fazla çalışma yapmadığını, savunmuştur.
Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre davacının hafta içi 5 gün boyunca 8.30-18.00, Cumartesi günleri ise 8.30-16.00 saatleri arasında ve ayda 2 Pazar günü de çalıştığı bunlara ilaveten haftada 10 saat daha fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır.
Davacı taraf dava dilekçesinde, söz konusu alacakla ilgili açıklama yaparken, normal çalışma saatlerine ilaveten haftada 10 saat daha çalıştığından bahsetmemiştir. Öte yandan davalı tarafça yargılama aşamasında davacının başka davalarda tanık olarak verdiği beyanlarına yönelik duruşma zabıtları sunulmuş olup bu beyanlarda davacının işyerinde çalışma düzeni ile ilgili farklı açıklamalarda bulunduğu gibi fazla çalışma ücretlerinin %50 zamlı olarak ödendiğini de beyan ettiği görülmüştür.
6100 sayılı HKM'nın 25. maddesine göre Kanunda öngörülen istisnalar dışında, hâkim, iki taraftan birinin söylemediği şeyi veya vakıaları kendiliğinden dikkate alamaz.
Mahkemece, davacının dava dilekçesindeki beyanı aşılmayarak haftada 5 gün süre ile günde 8.30-18.00 saatleri arasında, Cumartesi günleri ise 8.30-16.00 saatleri arasında çalışma yaptığı kabul edilmelidir. Ayrıca tanık olarak verdiği beyanında bahsettiği "%50 zamlı ödeme" mahsup açısından dikkate alınmalıdır.
Eksik inceleme ile alacağın yazılı şekilde belirlenmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.