MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ: ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili müvekkilinin, davalı işyerinde 14.10.2008 tarihinde kasap şefi olarak çalışmaya başladığını 02.06.2014 tarihinde ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile iş akdinin kendileri tarafından feshedildiğini dilekçede yazılı kıdem, yıllık izin, fazla mesai, genel tatil alacaklarının davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili olayda zaman aşımı koşullarının oluştuğunu davacının hiçbir alacağının bulunmadığını işten kendisinin ayrılması nedeni ile kıdem tazminatı koşullarının oluşmadığını savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı ile davalı işveren arasında imzalanmış bireysel iş sözleşmesinin 11/2 maddesinin muhatabı doğrudan doğruya davacı işçi olup anılan sözleşme maddesinde aynen "ücreti buna göre tespit edildiğinden yılda 270 saati aşmayan mesai için ayrıca fazla mesai ödenmez" hükmüne yer verilmiştir. Bu ibareden de anlaşılacağı üzere, davacı işçinin yıllık 270 saate kadar fazla mesaisi belirlenen ücretine dahildir. Davacının haftada 3 saat fazla mesai yaptığı yönündeki belirleme ve izah olunan sözleşme hükmü birlikte değerlendirildiğinde ücrete dahil olan süreden daha fazla mesai yapıldığı ispat olunamadığından davacının fazla mesai talebinin reddi yerine yazılı gerekçe ile kabulü hatalıdır.
Kaldı ki iş sözleşmesinin 11/1 maddesinde sayılan ünvanlar tadadi olmayıp örnek verilen ünvanlar olup Kasap şefinin kasa şefinden farklı değerlendirilmesi de doğru değildir.
3- Davalı vekili bilirkişi raporuna itiraz dilekçesine ekli olarak davacının 2012 yılı Haziran ayında 14 gün izin kullandığına ilişkin belge ibraz etmiş olup izin kullandırma borcunun ifasına ilişkin bu belge değerlendirilmeden davacının 14 gün kullanılmamış izni bulunduğu tespiti yapılıp taleple bağlı kalınarak 6 gün izin karşılığı ücretin hüküm altına alınması da hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.