MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA : Davacı, cezai şart tazminatı ile yıllık izin ücreti, yol parası alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı, 10.8.2010 tarihinde iş sözleşmesi imzaladığını ancak sözleşmenin 5. maddesi gereğince iş sözleşmesinin başlangıç tarihinin 19.8.2010 tarihi olduğunu, sözleşmenin 5. maddesine göre işverenin birinci yıldan önce işçinin sözleşmesini feshetmesi halinde fesihten itibaren 3 aylık ücretini ödemek zorunda olduğunu, sözleşmesinin 13.8.2011 tarihinde birinci yıl dolmadan feshedildiğini, yıllık izinlerini ..’de geçirirse 1 yıl içerisinde 3 izin hakkının gidiş-dönüş yol parasının işverence karşılanacağını, bu imkan verilmediğini ve yol parasının da ödenmediği iddiasıyla 13500 USD Cezai şart, 2.250 USD yıllık izin ücreti ile 650 USD yol parasının ödetilmesini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davacının iş akdinin başlangıç tarihinin 27.8.2010 tarihi olduğunu, 15.8.2011 tarihinde haklı nedenle feshedildiğini, son ücretinin 4.500USD olduğunu, haftaiçinde 08:30-18:00 arasında çalıştığını, resmi dini ve milli bayram günlerinde çalışmadığını iddia ederek davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak, taraflar arasında bağıtlanan iş sözleşmesinde işverence 1 yıldan önce iş sözleşmesinin feshedilmesi halinde 3 aylık maaşının ödeneceğinin cezai şart olarak kararlaştırıldığı, bu sözleşmenin 10.8.2010 tarihli olmasına rağmen, sözleşmenin davacının işyerine...’dan hareket ettiği gün başlayacağının kararlaştırıldığı, davacının bu hareketi ile ilgili bir veri dosyada mevcut olmadığı, davacının 19.8.2010 tarihini, davalının ise, 27.8.2010 tarihini iddia ettiği, resmi bildirimi 27.8.2010 tarihi olduğu, buna karşın iş sözleşmesi 13.8.2011 tarihinde feshedilmiş olduğundan her durumda da 1 yıl dolmadan feshedildiği, davalı haklı nedenle fesih savunmasında da bulunmuş olup bu yönde bir neden ileri sürülüp kanıtlanmadığı gibi yazılı fesih bildiriminde de haklı bir neden olgusu olmadığı, davacının 4 ayda bir gün izne hak kazandığı ve 1 yılın dolmasına az kala iş sözleşmesinin sona erdiği anlaşıldığından 2 kere yıllık izne hak kazandığı ve bunun da 10 gün x 2 = 20 gün olduğu gerekçesiyle cezai şart alacağı ve yıllık izin ücreti alacağı taleplerinin kabulüne, yol parası talebinin reddine karar vermiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı avukatı tarafından temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Fesih tarihinde yürürlükte olan 818 Sayılı Borçlar Kanununun 161/son maddesi uyarınca asgari süreli sözleşmenin süresinden önce feshi nedeniyle kararlaştırılan ve hüküm altına alınan cezai şart alacağı fahiş olduğundan Mahkemece, makul bir indirime tabi tutulmadan karar verilmesi hatalıdır.
F)SONUÇ:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy