MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ: ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin davalı iş yerinde 01/07/1988 tarihinde kaynakçı olarak çalışmaya başladığını, 20/07/2014-30/04/2008 tarihleri arasında çalışmasına ara verdiğini, 01/05/2008 tarihinde tekrar çalışmaya başladığını, 05/01/2013 tarihinde 3 aylık maaşının ödenmemesi nedeniyle iş akdini 4857 sayılı İş Kanunu gereğince haklı nedenle feshettiğini, son aylık ücretinin net 1.950,00 TL olduğunu iddia ederek; kıdem tazminatı, fazla mesai ve ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; talep edilen işçilik alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının her iki dönem çalışmasının kendi isteği ile sona erdiğini, davacının maaşlarını tam ve eksiksiz olarak aldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davacı, davalı işyerinde iki dönem halinde çalışmış olup, 1.dönemdeki iş akdinin sona erme şekline göre davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.
Davacı, dava dilekçesinde davalı işyerinde 01/07/1998-20/07/2004 tarihleri arasında çalışıp ara verdiğini, sonra 01/05/2008 tarihinde tekrar çalışmaya başlayıp 05/01/2013 tarihine kadar çalıştığını belirtmiştir.
Davalı cevabında, ilk dönem çalışmasının davacının kendine ait işyeri açmak için işi bırakması nedeniyle sonlandığını, bu durumun haklı fesih nedeni olmamasına göre davacının ilk dönem çalışması bakımından kıdem tazminatına hak kazanmadığını savunup delil listesinde de davacının işyeri kaydının getirtilmesini talep etmiştir.
Davalı tanıkları ... ve ... savunmayı doğrulamış, davacı taraf, bu açıklamaya açıkça itiraz etmemiştir. İki dönem arasında yaklaşık dört yıllık bir boşluk olduğu da gözetildiğinde, öncelikle 2.dönem çalışması yeni bir iş akdidir. Ve 1. Dönemle birleştirilerek kıdem tazminatına hükmedilebilmesi için iki dönem çalışmasının da kıdem tazminatını hak edecek şekilde sona ermesi gerekir. İlk dönem çalışmasının davacının kendi işini kurmak için işyerinden ayrılmasıyla sona erdiği gözetildiğinde, davacının ilk dönem çalışması bakımından kıdem tazminatına hak kazanamamıştır.
Açıklanan nedenle kıdem tazminatının 01/05/2008-05/01/2013 tarihleri için hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken, her iki dönemin birleştirilerek hesaplanıp hüküm altına alınması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.