MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:Davacı vekili özetle, davacının, 2006 yılı Temmuz ayından, 11.06.2012 tarihine kadar ofset ustası olarak aylık net 940,00 TL maaşla çalıştığını, maaşının asgari ücret üzerinden bankaya yatırılıp bakiyesinin elden ödendiğini, davacının emeklilik şartlarını tamamlayarak kıdem tazminatına hak kazanarak 11.06.2012 tarihinde işten ayrıldığını, davacının çalışma saatlerinin 08:30-18:00 saatleri arasında olduğunu, cumartesi günleri ise saat 14:00’e kadar çalıştığını, 2012 yılına ait yıllık iznini kullanamadığını iddia ederek; kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili özetle, davacının 11.06.2012 tarihinde emekli olmaya hak kazandığı gerekçesi ile istifa edip işten ayrıldığını, aslında, davacının başka bir işte çalışmak niyetiyle işten ayrıldığını, davacının yıllık izin alacağının olmadığını, fazla mesai ücreti talebinin de dayanağının olmadığını, fazla mesai yapıldığı zaman bunun bordrolara yansıtıldığını, davacının ücretinin bordrolarda yansıtıldığı gibi net 736,88 TL olduğunu, davacının ofset ustası değil makineci olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, haftada 5 gün, 08:30-18:00 saatleri arası ve Cumartesi günleri 14:00 e kadar çalışma kabul edilerek ve 1 saat ara dinlenme süresi düşülerek fazla mesai ücreti hesaplanmış ise de, davacı tanığının beyanına göre işyerinde ara dinlenme süresi 1,5 saattir.
Bu durumda, ara dinlenme süresi davacı tanığı beyanı doğrultusunda 1,5 saat olduğundan ve davacının çalışma süresi haftalık 45 saati aşmadığından, şartları oluşmayan fazla mesai ücreti talebinin reddi yerine kabulü hatalıdır.
3-Hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin HMK’nın 297/2. maddesine aykırı olduğunun ve infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
F)SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.