MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:Davacı vekili özetle, davacının 13/05/2009-29/11/2012 tarihleri arasında paketleme elemanı olarak davalı iş yerinde çalıştığını, 29/11/2012 tarihinde iş akdinin haklı sebep olmaksızın feshedildiğini, davacının asgari ücretle çalıştığını iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve ödenmeyen maaş alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili özetle; davacının 13/05/2009 tarihinde işe başladığını, üretim paketleme elemanı olarak çalıştığını, iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, davacının iddialarının asılsız olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta; yıllık izin ücreti hüküm altına alınırken, kullanılan izinlere dair sunulan belgeler değerlendirildiği halde karar gerekçesinde “... davalı tarafca belge ibraz edilmediği, getirtilen belgeler kapsamında davacının yıllık izinlerinin bir kısmını kullandığı, kullanmadığı bakiye izin karşılığının bilirkişi raporu ile hesaplandığı...” şeklinde birbiriyle çelişen cümleler kullanılarak, bu alacak kalemi açısından hüküm ile gerekçe arasında çelişki yaratılması hatalıdır.
3-Davacı dava dilekçesi ile talep etmediği ücret alacağını ilk defa ıslah dilekçesi ile birlikte talep etmiş olup, hüküm altına alınan ücret alacağına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, bu alacağa dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi isabetsizdir.
4-4857 sayılı İş Kanunu’nun 47. maddesine göre, ulusal bayram ve genel tatil günleri yapılan çalışmalar için işçiye ilave bir yevmiye ödenmesi gerekirken, bilirkişinin raporunda bu hesaplamayı yaparken 1 yerine 1,5 katsayısını kullanarak fazladan yaptığı hesaba itibar edilerek ulusal bayram ve genel tatil ücretinin hüküm altına alınması da hatalı olup, hükmün bozulmasını gerektirmiştir.
F)Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.