MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ: ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin bir numaralı davalı şirkette endüstri mühendisi olarak 23/06/2008 tarihinde çalışmaya başladığını, müvekkilinin 2013 yılı sonunda maaş zammı istemesi üzerine diğer davalılar olan şirketin üst yöneticilerinin davacıya karşı sistemli bir şekilde psikolojik taciz uygulamaya başlayarak davacıdan iş şartlarını beğenmiyorsa istifa etmesini istediklerini, bu sürecin sonunda 18/04/2014 tarihinde davacının işten çıkarıldığını, davacıya uygulanan psikolojik tacizin aynı zamanda müvekkiline eşit davranmamanın bir sonucu olduğunu iddia ederek mobing nedeniyle manevi tazminatı ve eşit davranma borcuna aykırılık nedeniyle eşit davranmama tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalılar vekili, şirketin davacıya kesinlikle psikolojik taciz uygulamadığını, yönetim kurulunun kararıyla davacının iş akdinin sona erdirildiğini, davacıya kıdem ve ihbar tazminatlarının ödendiğini, davacıya karşı herhangi bir eşitsizlik yapılmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece, manevi tazminat isteminin reddine karar verilmesi isabetli olmakla birlikte karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT 10/3. maddesine göre manevi tazminat talebinin tümden reddi halinde hüküm altına alınacak vekalet ücretinin maktu olması gerekirken mahkemece nispi vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F) Sonuç:
Hüküm fıkrasının 4-A bendinin çıkartılarak yerine
“4- Vekalet Ücreti yönünden;
A-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan avukatlık ücret tarifesi gereğince eşitsizlik tazminatı için 100,00 TL ve manevi tazminat için 1.500,00 TL olmak üzere toplam 1.600,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” bendinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/11/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy