MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ: ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 01/10/2010 tarihinden itibaren iş sözleşmesinin feshedildiği 25/03/2014 tarihine kadar mağaza müdürü olarak çalıştığını, müvekkilinin maaşının en son net 1.900,00 TL olduğunu, müvekkilinin iş akdinin 25/03/2015 tarihinde haksız ve geçersiz olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, genel tatili ücreti alacağını talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili,davacının işe giriş tarihinin 11/02/2011 olduğunu, ihtiyaç duyulması sebebi ile ... şubesine müdür vekili olarak atandığını, davacının kendisinden beklenilen disiplin ve performansı gösteremediğini, davacının hakkında disiplin kurulu üyelerince tutanak tutulduğunu, şirket merkezince davacıya 28/03/2014 tarihinde idari amirlerince hakkında ileri sürülmüş olan iddialarla ilgili 6 iş günü içerisinde şirket genel merkezine gelerek yazılı ifade vermesi için ihtarname gönderildiğini, 25/03/2014-26/03/2014-27/03/2014 tarihlerinde hiçbir mazeret bildirmeksizin işe devamsızlık yaptığını, bu nedenle iş akdinin haklı sebep ile feshedildiğini, zamanaşımı itirazında bulunduklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Fazla çalışma yaptığını, iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışma ve hafta tatili çalışmasının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmaların yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
Öte yandan çalışma saatlerini ve günlerini belirleme işverenin yönetim yetkisi kapsamında olup bu bağlamda işyerinde fazla çalışma yapılıp yapılmayacağı, şayet yapılacaksa hangi günlerde ve hangi saatler arasında yapılacağı işveren tarafından belirlenecektir. Bu belirlemenin de işçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğu, işyeri politikası v.b gibi sebeplerden dolayı zaman içerisinde değişkenlik gösterebileceği kuşkusuzdur.
Dolayısıyla fazla çalışmaya ilişkin ispat külfeti altında olan davacının talep ettiği döneme ilişkin fazla çalışma ücretini, tanık deliline dayanarak ispat etmek istemesi halinde ancak bu dönemde aynı işyerinde çalışan tanık anlatımları ile ispat külfetini gerçekleştirebileceğinin kabulü gerekir. Aynı işyerinde çalışan işçilerin çalışma düzeni de aynıdır.
Somut uyuşmazlıkta, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının fazla mesai alacağı haftalık 15 saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplanmış ise de, bu şekilde çalışma olduğunu beyan eden davacı tanığı davalı işyerinde sadece 3 ay çalıştığından, tanığın çalışma süresiyle sınırlı olarak rapordaki gibi 15 saat üzerinden hesaplama yapılması, diğer dönemler için davacının diğer tanıklarının beyanları doğrultusunda haftalık 12 saat üzerinden hesaplama yapılarak sonuca gidilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.