MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
YARGITAY KARARI
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı işverene ait işyerinde 26.07.1999-24.12.2014 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin davacı tarafından emeklilik nedeniyle 25.12.2014 tarihinde feshedildiğini, davacının aylık çıplak brüt ücretinin 1.779,26 TL olduğunu, yılda 1 kez 50,00 TL civarında erzak, yemek ve servis yardımlarının olduğunu ileri sürerek, kıdem tazminatı alacağını talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının 17.12.2014-05.01.2015 tarihleri arasında hak etmiş olduğu izin süresinin kullanmak için şirketten izin aldığını, sonrasında haklı sebep gösterilmeksizin devamsızlık yaparak işe gelmediğini, yıllık izin süresinin bitim tarihinden itibaren devamsızlık tutanakları düzenlendiğini ve haklı nedenle işyerinden çıkarıldığını, davacının çalıştığı sürede 1.220,00 TL brüt ücret aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında davacının ücreti konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Davacı vekili dava dilekçesinde davacının brüt 1.779,26 TL, net 1.272,01 TL ücret aldığını, davalı ise davacının brüt 1.220,00 TL ücret aldığını iddia etmiştir. Emsal ücret araştırmasında net 1.383,33 TL ücret bildirilmiş, davalı tanığı davacının boya ustası olduğunu, kendisinin düz işçi olarak 1.000,00 TL ücret aldığını açıklamıştır. Davacının iddiası somut olarak kanıtlanmıştır. Bu nedenle Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunun 2.seçeneğine göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile 1. seçeneğine göre karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.