MAHKEMESİ : EDİRNE İŞ MAHKEMESİ
TARİHİ : 14/07/2015
NUMARASI : 2014/384-2015/347
Y A R G I T A Y K A R A R I
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili özetle ; davacının davalı G.. Ö..'e bağlı olarak şehir içi taşımacılık işi yapan diğer davalı S....(..) Kooperatifi minibüslerinde şoför olarak 01.12.2012 - 15.07.2014 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı G.. Ö.. cevap dilekçesinde özetle ; davacıya iş akitleri gereği ücretlerinin ödendiğini ücretinin asgari ücret olduğunu ve fazla çalışma alacaklarının kendilerine ödendiğini , haftada 1 gün izin kullandıklarını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
Davalılardan S.S.19 nolu S.. B... Minibüscüleri Motorlu Taşıyıcıları Kooperatifi cevap dilekçesinde özetle; Edirne Belediyesi Encümen kararı ile 2.2.2011 tarihinde farklı kooperatiflere bağlı 234 adet ..plakalı araç sahipleri ile anlaşarak..sistemini oluşturduklarını, yeni sistemde araçlarda çalışacak şoförlerin hizmet alımı ile temin edildiğini , kooperatif ile davalı Gülbin arasında akdedilen sözleşmeye göre çalışan şoförlerin alacaklarının ibraz edilen puantajlara göre hesaplanıp ödendiğini, tüm çalışan şoförlerin tazminat alacaklarının diğer davalıya ödendiğini, kooperatifin herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını, davalı kooperatifin diğer davalıdan hizmet satın aldığını, yapılan fazla mesailerin karşılığının ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davacı ve davalı S.S.19 nolu S.. B. .. Minibüscüleri Motorlu Taşıyıcıları Kooperatifi temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı kooperatifin tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir
2-Davacının ücret miktarı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Somut uyuşmazlıkta davacı net 1200 TL ücret karşılığı çalıştığını iddia etmiştir, davalı işveren ise davacının asgari ücret aldığını savunmuştur. Davacı tanıkları davacının 1.200,00 TL ücretle çalıştığını doğrulamışlardır.
Dosyada mübrez imzasız bordrolar incelendiğinde; her halükarda 1.200,00 TL üzerinden tahakkuk yapıldığı ve gerçek ücretin fazla mesai adı altında yapılan ödemelerle gizlendiği anlaşılmaktadır. Bu delil durumu karşısında, davacının aylık net 1.200,00 TL ücretle çalıştığı kabul edilerek hesap yapılan, 08/05/2015 tarihli ek rapor doğrultusunda talep edilen alacakların hüküm altına alınması gerekirken, yazılı gerekçe ile davacının ücretinin asgari ücret olarak kabulü hatalıdır.
3-Davacının fazla mesai alacağına hak kazanıp kazanmadığı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.
Dosyadaki bilgi ve belgelerden, taraf tanıklarının müşterek anlatımlarından davacının diğer şoförlerle birlikte dönüşümlü olarak haftada 2 gün 07:00-17:00 saatleri arasında, 2 gün 08:30-18:30 saatleri arasında 1 saat ara dinlenme süresi ile çalıştığı, bu 4 günlük çalışmanın ara dinlenme süreleri düşüldüğünde günlük 9 saate denk geldiği, 2 gün ise 08:30 da başlayıp 23:30 a kadar nöbet şeklinde çalışmaya devam edildiği , 15 saatlik bu çalışmadan 2 saat ara dinlenme süresi düşüldüğünde, bu 2 günlük nöbet çalışmasının 13'er saatten 26 saat ettiği, buna göre haftalık toplam çalışma süresinin 62 saat olduğu, haftalık 45 saatlik yasal çalışma süresi düşüldüğünde haftalık fazla mesai süresinin 17 saat olduğu anlaşılmaktadır.Haftalık 17 saat üzerinden fazla mesai ücreti hesaplanıp, tespit tanık beyanlarına dayandığından makul bir takdiri indirim yapılarak fazla mesai ücretinin kabulü gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile fazla mesai ücreti talebinin reddi isabetsizdir .
F)Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.